першапрасто́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
першапрасто́льны |
першапрасто́льная |
першапрасто́льнае |
першапрасто́льныя |
| Р. |
першапрасто́льнага |
першапрасто́льнай
першапрасто́льнае |
першапрасто́льнага |
першапрасто́льных |
| Д. |
першапрасто́льнаму |
першапрасто́льнай |
першапрасто́льнаму |
першапрасто́льным |
| В. |
першапрасто́льны (неадуш.)
першапрасто́льнага (адуш.) |
першапрасто́льную |
першапрасто́льнае |
першапрасто́льныя (неадуш.)
першапрасто́льных (адуш.) |
| Т. |
першапрасто́льным |
першапрасто́льнай
першапрасто́льнаю |
першапрасто́льным |
першапрасто́льнымі |
| М. |
першапрасто́льным |
першапрасто́льнай |
першапрасто́льным |
першапрасто́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
першапрахо́дзец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
першапрахо́дзец |
першапрахо́дцы |
| Р. |
першапрахо́дца |
першапрахо́дцаў |
| Д. |
першапрахо́дцу |
першапрахо́дцам |
| В. |
першапрахо́дца |
першапрахо́дцаў |
| Т. |
першапрахо́дцам |
першапрахо́дцамі |
| М. |
першапрахо́дцу |
першапрахо́дцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
першапрахо́дніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
першапрахо́дніцтва |
| Р. |
першапрахо́дніцтва |
| Д. |
першапрахо́дніцтву |
| В. |
першапрахо́дніцтва |
| Т. |
першапрахо́дніцтвам |
| М. |
першапрахо́дніцтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
першапрахо́дчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
першапрахо́дчык |
першапрахо́дчыкі |
| Р. |
першапрахо́дчыка |
першапрахо́дчыкаў |
| Д. |
першапрахо́дчыку |
першапрахо́дчыкам |
| В. |
першапрахо́дчыка |
першапрахо́дчыкаў |
| Т. |
першапрахо́дчыкам |
першапрахо́дчыкамі |
| М. |
першапрахо́дчыку |
першапрахо́дчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
першапрахо́дчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
першапрахо́дчыца |
першапрахо́дчыцы |
| Р. |
першапрахо́дчыцы |
першапрахо́дчыц |
| Д. |
першапрахо́дчыцы |
першапрахо́дчыцам |
| В. |
першапрахо́дчыцу |
першапрахо́дчыц |
| Т. |
першапрахо́дчыцай
першапрахо́дчыцаю |
першапрахо́дчыцамі |
| М. |
першапрахо́дчыцы |
першапрахо́дчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
першапро́дак
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
першапро́дак |
першапро́дкі |
| Р. |
першапро́дка |
першапро́дкаў |
| Д. |
першапро́дку |
першапро́дкам |
| В. |
першапро́дка |
першапро́дкаў |
| Т. |
першапро́дкам |
першапро́дкамі |
| М. |
першапро́дку |
першапро́дках |
Крыніцы:
piskunou2012.
першапрычы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
першапрычы́на |
першапрычы́ны |
| Р. |
першапрычы́ны |
першапрычы́н |
| Д. |
першапрычы́не |
першапрычы́нам |
| В. |
першапрычы́ну |
першапрычы́ны |
| Т. |
першапрычы́най
першапрычы́наю |
першапрычы́намі |
| М. |
першапрычы́не |
першапрычы́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
першапрычы́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| першапрычы́нна |
- |
- |