раскульба́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскульба́чаны |
раскульба́чаная |
раскульба́чанае |
раскульба́чаныя |
| Р. |
раскульба́чанага |
раскульба́чанай раскульба́чанае |
раскульба́чанага |
раскульба́чаных |
| Д. |
раскульба́чанаму |
раскульба́чанай |
раскульба́чанаму |
раскульба́чаным |
| В. |
раскульба́чаны (неадуш.) раскульба́чанага (адуш.) |
раскульба́чаную |
раскульба́чанае |
раскульба́чаныя (неадуш.) раскульба́чаных (адуш.) |
| Т. |
раскульба́чаным |
раскульба́чанай раскульба́чанаю |
раскульба́чаным |
раскульба́чанымі |
| М. |
раскульба́чаным |
раскульба́чанай |
раскульба́чаным |
раскульба́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскульба́чваць
‘рассядлоўваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскульба́чваю |
раскульба́чваем |
| 2-я ас. |
раскульба́чваеш |
раскульба́чваеце |
| 3-я ас. |
раскульба́чвае |
раскульба́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
раскульба́чваў |
раскульба́чвалі |
| ж. |
раскульба́чвала |
| н. |
раскульба́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскульба́чвай |
раскульба́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
раскульба́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскульба́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскульба́чу |
раскульба́чым |
| 2-я ас. |
раскульба́чыш |
раскульба́чыце |
| 3-я ас. |
раскульба́чыць |
раскульба́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
раскульба́чыў |
раскульба́чылі |
| ж. |
раскульба́чыла |
| н. |
раскульба́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскульба́ч |
раскульба́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскульба́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскуляшэ́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
раскуляшэ́е |
раскуляшэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
раскуляшэ́ў |
раскуляшэ́лі |
| ж. |
раскуляшэ́ла |
| н. |
раскуляшэ́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскуляшэ́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскума́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскума́ю |
раскума́ем |
| 2-я ас. |
раскума́еш |
раскума́еце |
| 3-я ас. |
раскума́е |
раскума́юць |
| Прошлы час |
| м. |
раскума́ў |
раскума́лі |
| ж. |
раскума́ла |
| н. |
раскума́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскума́й |
раскума́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскума́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскуме́каць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскуме́каю |
раскуме́каем |
| 2-я ас. |
раскуме́каеш |
раскуме́каеце |
| 3-я ас. |
раскуме́кае |
раскуме́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
раскуме́каў |
раскуме́калі |
| ж. |
раскуме́кала |
| н. |
раскуме́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскуме́кай |
раскуме́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскуме́каўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскуме́кваць
‘разбіраць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскуме́кваю |
раскуме́кваем |
| 2-я ас. |
раскуме́кваеш |
раскуме́кваеце |
| 3-я ас. |
раскуме́квае |
раскуме́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
раскуме́кваў |
раскуме́квалі |
| ж. |
раскуме́квала |
| н. |
раскуме́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскуме́квай |
раскуме́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
раскуме́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскуне́жыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскуне́жуся |
раскуне́жымся |
| 2-я ас. |
раскуне́жышся |
раскуне́жыцеся |
| 3-я ас. |
раскуне́жыцца |
раскуне́жацца |
| Прошлы час |
| м. |
раскуне́жыўся |
раскуне́жыліся |
| ж. |
раскуне́жылася |
| н. |
раскуне́жылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскуне́жся |
раскуне́жцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскуне́жыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.