Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
абвгджзклмнопрстуфхцчшыэ’

Адэ́са

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Адэ́са
Р. Адэ́сы
Д. Адэ́се
В. Адэ́су
Т. Адэ́сай
Адэ́саю
М. Адэ́се

адэсі́тка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адэсі́тка адэсі́ткі
Р. адэсі́ткі адэсі́так
Д. адэсі́тцы адэсі́ткам
В. адэсі́тку адэсі́так
Т. адэсі́ткай
адэсі́ткаю		 адэсі́ткамі
М. адэсі́тцы адэсі́тках

Крыніцы: piskunou2012.

адэ́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адэ́скі адэ́ская адэ́скае адэ́скія
Р. адэ́скага адэ́скай
адэ́скае		 адэ́скага адэ́скіх
Д. адэ́скаму адэ́скай адэ́скаму адэ́скім
В. адэ́скі (неадуш.)
адэ́скага (адуш.)		 адэ́скую адэ́скае адэ́скія (неадуш.)
адэ́скіх (адуш.)
Т. адэ́скім адэ́скай
адэ́скаю		 адэ́скім адэ́скімі
М. адэ́скім адэ́скай адэ́скім адэ́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

адэструкты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адэструкты́ўны адэструкты́ўная адэструкты́ўнае адэструкты́ўныя
Р. адэструкты́ўнага адэструкты́ўнай
адэструкты́ўнае		 адэструкты́ўнага адэструкты́ўных
Д. адэструкты́ўнаму адэструкты́ўнай адэструкты́ўнаму адэструкты́ўным
В. адэструкты́ўны (неадуш.)
адэструкты́ўнага (адуш.)		 адэструкты́ўную адэструкты́ўнае адэструкты́ўныя (неадуш.)
адэструкты́ўных (адуш.)
Т. адэструкты́ўным адэструкты́ўнай
адэструкты́ўнаю		 адэструкты́ўным адэструкты́ўнымі
М. адэструкты́ўным адэструкты́ўнай адэструкты́ўным адэструкты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

ад’ю́нкт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ад’ю́нкт ад’ю́нкты
Р. ад’ю́нкта ад’ю́нктаў
Д. ад’ю́нкту ад’ю́нктам
В. ад’ю́нкта ад’ю́нктаў
Т. ад’ю́нктам ад’ю́нктамі
М. ад’ю́нкце ад’ю́нктах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ад’юнкту́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ад’юнкту́ра
Р. ад’юнкту́ры
Д. ад’юнкту́ры
В. ад’юнкту́ру
Т. ад’юнкту́рай
ад’юнкту́раю
М. ад’юнкту́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ад’ю́нкцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ад’ю́нкцкі ад’ю́нкцкая ад’ю́нкцкае ад’ю́нкцкія
Р. ад’ю́нкцкага ад’ю́нкцкай
ад’ю́нкцкае		 ад’ю́нкцкага ад’ю́нкцкіх
Д. ад’ю́нкцкаму ад’ю́нкцкай ад’ю́нкцкаму ад’ю́нкцкім
В. ад’ю́нкцкі (неадуш.)
ад’ю́нкцкага (адуш.)		 ад’ю́нкцкую ад’ю́нкцкае ад’ю́нкцкія (неадуш.)
ад’ю́нкцкіх (адуш.)
Т. ад’ю́нкцкім ад’ю́нкцкай
ад’ю́нкцкаю		 ад’ю́нкцкім ад’ю́нкцкімі
М. ад’ю́нкцкім ад’ю́нкцкай ад’ю́нкцкім ад’ю́нкцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ад’ю́нкцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ад’ю́нкцтва
Р. ад’ю́нкцтва
Д. ад’ю́нкцтву
В. ад’ю́нкцтва
Т. ад’ю́нкцтвам
М. ад’ю́нкцтве

Крыніцы: piskunou2012.

ад’юта́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ад’юта́нт ад’юта́нты
Р. ад’юта́нта ад’юта́нтаў
Д. ад’юта́нту ад’юта́нтам
В. ад’юта́нта ад’юта́нтаў
Т. ад’юта́нтам ад’юта́нтамі
М. ад’юта́нце ад’юта́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ад’юта́нцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ад’юта́нцкі ад’юта́нцкая ад’юта́нцкае ад’юта́нцкія
Р. ад’юта́нцкага ад’юта́нцкай
ад’юта́нцкае		 ад’юта́нцкага ад’юта́нцкіх
Д. ад’юта́нцкаму ад’юта́нцкай ад’юта́нцкаму ад’юта́нцкім
В. ад’юта́нцкі (неадуш.)
ад’юта́нцкага (адуш.)		 ад’юта́нцкую ад’юта́нцкае ад’юта́нцкія (неадуш.)
ад’юта́нцкіх (адуш.)
Т. ад’юта́нцкім ад’юта́нцкай
ад’юта́нцкаю		 ад’юта́нцкім ад’юта́нцкімі
М. ад’юта́нцкім ад’юта́нцкай ад’юта́нцкім ад’юта́нцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.