адэструкты́ўны
прыметнік, адносны
| адэструкты́ўны | адэструкты́ўная | адэструкты́ўнае | адэструкты́ўныя | |
| адэструкты́ўнага | адэструкты́ўнай адэструкты́ўнае |
адэструкты́ўнага | адэструкты́ўных | |
| адэструкты́ўнаму | адэструкты́ўнай | адэструкты́ўнаму | адэструкты́ўным | |
| адэструкты́ўны ( адэструкты́ўнага ( |
адэструкты́ўную | адэструкты́ўнае | адэструкты́ўныя ( адэструкты́ўных ( |
|
| адэструкты́ўным | адэструкты́ўнай адэструкты́ўнаю |
адэструкты́ўным | адэструкты́ўнымі | |
| адэструкты́ўным | адэструкты́ўнай | адэструкты́ўным | адэструкты́ўных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)