унармава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
унармава́ны
унармірава́ны |
унармава́ная
унармірава́ная |
унармава́нае
унармірава́нае |
унармава́ныя
унармірава́ныя |
| Р. |
унармава́нага
унармірава́нага |
унармава́най
унармава́нае
унармірава́най
унармірава́нае |
унармава́нага
унармірава́нага |
унармава́ных
унармірава́ных |
| Д. |
унармава́наму
унармірава́наму |
унармава́най
унармірава́най |
унармава́наму
унармірава́наму |
унармава́ным
унармірава́ным |
| В. |
унармірава́ны
унармірава́нага
унармава́ны (неадуш.)
унармава́нага (адуш.) |
унармава́ную
унармірава́ную |
унармава́нае
унармірава́нае |
унармірава́ныя
унармірава́ных
унармава́ныя (неадуш.)
унармава́ных (адуш.) |
| Т. |
унармава́ным
унармірава́ным |
унармава́най
унармава́наю
унармірава́най
унармірава́наю |
унармава́ным
унармірава́ным |
унармава́нымі
унармірава́нымі |
| М. |
унармава́ным
унармірава́ным |
унармава́най
унармірава́най |
унармава́ным
унармірава́ным |
унармава́ных
унармірава́ных |
Кароткая форма: унармава́на
унармірава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
унармава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
унарму́ецца |
унарму́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
унармава́ўся |
унармава́ліся |
| ж. |
унармава́лася |
| н. |
унармава́лася |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
унармава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
унарму́ю |
унарму́ем |
| 2-я ас. |
унарму́еш |
унарму́еце |
| 3-я ас. |
унарму́е |
унарму́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
унармава́ў |
унармава́лі |
| ж. |
унармава́ла |
| н. |
унармава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
унарму́й |
унарму́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
унармава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
унармірава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
унарміру́ю |
унарміру́ем |
| 2-я ас. |
унарміру́еш |
унарміру́еце |
| 3-я ас. |
унарміру́е |
унарміру́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
унармірава́ў |
унармірава́лі |
| ж. |
унармірава́ла |
| н. |
унармірава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
унарміру́й |
унарміру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
унармірава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007.
унарміро́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
унарміро́ўваю |
унарміро́ўваем |
| 2-я ас. |
унарміро́ўваеш |
унарміро́ўваеце |
| 3-я ас. |
унарміро́ўвае |
унарміро́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
унарміро́ўваў |
унарміро́ўвалі |
| ж. |
унарміро́ўвала |
| н. |
унарміро́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
унарміро́ўвай |
унарміро́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
унарміро́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007.
унармо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
унармо́ўванне |
| Р. |
унармо́ўвання |
| Д. |
унармо́ўванню |
| В. |
унармо́ўванне |
| Т. |
унармо́ўваннем |
| М. |
унармо́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
унармо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
унармо́ўваю |
унармо́ўваем |
| 2-я ас. |
унармо́ўваеш |
унармо́ўваеце |
| 3-я ас. |
унармо́ўвае |
унармо́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
унармо́ўваў |
унармо́ўвалі |
| ж. |
унармо́ўвала |
| н. |
унармо́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
унармо́ўвай |
унармо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
унармо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
унасі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
унашу́ |
уно́сім |
| 2-я ас. |
уно́сіш |
уно́сіце |
| 3-я ас. |
уно́сіць |
уно́сяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
унасі́ў |
унасі́лі |
| ж. |
унасі́ла |
| н. |
унасі́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
унасі́ |
унасі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
унасі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
унасле́даванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
унасле́даванне |
| Р. |
унасле́давання |
| Д. |
унасле́даванню |
| В. |
унасле́даванне |
| Т. |
унасле́даваннем |
| М. |
унасле́даванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.