куні́ца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| куні́ца | куні́цы | |
| куні́цы | куні́ц | |
| куні́цы | куні́цам | |
| куні́цу | куні́ц | |
| куні́цай куні́цаю |
куні́цамі | |
| куні́цы | куні́цах |
Крыніцы:
куні́ца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| куні́ца | куні́цы | |
| куні́цы | куні́ц | |
| куні́цы | куні́цам | |
| куні́цу | куні́ц | |
| куні́цай куні́цаю |
куні́цамі | |
| куні́цы | куні́цах |
Крыніцы:
куні́цавы
прыметнік, адносны
| куні́цавы | куні́цавая | куні́цавае | куні́цавыя | |
| куні́цавага | куні́цавай куні́цавае |
куні́цавага | куні́цавых | |
| куні́цаваму | куні́цавай | куні́цаваму | куні́цавым | |
| куні́цавы ( куні́цавага ( |
куні́цавую | куні́цавае | куні́цавыя ( куні́цавых ( |
|
| куні́цавым | куні́цавай куні́цаваю |
куні́цавым | куні́цавымі | |
| куні́цавым | куні́цавай | куні́цавым | куні́цавых | |
Крыніцы:
Куні́цкія
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| Куні́цкія | |
| Куні́цкіх | |
| Куні́цкім | |
| Куні́цкія | |
| Куні́цкімі | |
| Куні́цкіх |
куні́цын
прыметнік, прыналежны
| куні́цын | куні́цына | куні́цына | куні́цыны | |
| куні́цынага | куні́цынай куні́цынае |
куні́цынага | куні́цыных | |
| куні́цынаму | куні́цынай | куні́цынаму | куні́цыным | |
| куні́цын ( куні́цынага ( |
куні́цыну | куні́цына | куні́цыны ( куні́цыных ( |
|
| куні́цыным | куні́цынай куні́цынаю |
куні́цыным | куні́цынымі | |
| куні́цыным | куні́цынай | куні́цыным | куні́цыных | |
Крыніцы:
куні́чны
прыметнік, адносны
| куні́чны | куні́чная | куні́чнае | куні́чныя | |
| куні́чнага | куні́чнай куні́чнае |
куні́чнага | куні́чных | |
| куні́чнаму | куні́чнай | куні́чнаму | куні́чным | |
| куні́чны ( куні́чнага ( |
куні́чную | куні́чнае | куні́чныя ( куні́чных ( |
|
| куні́чным | куні́чнай куні́чнаю |
куні́чным | куні́чнымі | |
| куні́чным | куні́чнай | куні́чным | куні́чных | |
Крыніцы:
кункта́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кункта́тар | кункта́тары | |
| кункта́тара | кункта́тараў | |
| кункта́тару | кункта́тарам | |
| кункта́тара | кункта́тараў | |
| кункта́тарам | кункта́тарамі | |
| кункта́тару | кункта́тарах |
Крыніцы:
кункта́тарскі
прыметнік, адносны
| кункта́тарскі | кункта́тарская | кункта́тарскае | кункта́тарскія | |
| кункта́тарскага | кункта́тарскай кункта́тарскае |
кункта́тарскага | кункта́тарскіх | |
| кункта́тарскаму | кункта́тарскай | кункта́тарскаму | кункта́тарскім | |
| кункта́тарскі ( кункта́тарскага ( |
кункта́тарскую | кункта́тарскае | кункта́тарскія ( кункта́тарскіх ( |
|
| кункта́тарскім | кункта́тарскай кункта́тарскаю |
кункта́тарскім | кункта́тарскімі | |
| кункта́тарскім | кункта́тарскай | кункта́тарскім | кункта́тарскіх | |
Крыніцы:
кунстка́мера
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| кунстка́мера | кунстка́меры | |
| кунстка́меры | кунстка́мер | |
| кунстка́меры | кунстка́мерам | |
| кунстка́меру | кунстка́меры | |
| кунстка́мерай кунстка́мераю |
кунстка́мерамі | |
| кунстка́меры | кунстка́мерах |
Крыніцы:
Ку́нтараўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Ку́нтараўка | |
| Ку́нтараўкі | |
| Ку́нтараўцы | |
| Ку́нтараўку | |
| Ку́нтараўкай Ку́нтараўкаю |
|
| Ку́нтараўцы |
кунту́ш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кунту́ш | кунтушы́ | |
| кунтуша́ | кунтушо́ў | |
| кунтушу́ | кунтуша́м | |
| кунту́ш | кунтушы́ | |
| кунтушо́м | кунтуша́мі | |
| кунтушы́ | кунтуша́х |
Крыніцы: