зако́латы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зако́латы |
зако́латая |
зако́латае |
зако́латыя |
| Р. |
зако́латага |
зако́латай зако́латае |
зако́латага |
зако́латых |
| Д. |
зако́латаму |
зако́латай |
зако́латаму |
зако́латым |
| В. |
зако́латы (неадуш.) зако́латага (адуш.) |
зако́латую |
зако́латае |
зако́латыя (неадуш.) зако́латых (адуш.) |
| Т. |
зако́латым |
зако́латай зако́латаю |
зако́латым |
зако́латымі |
| М. |
зако́латым |
зако́латай |
зако́латым |
зако́латых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зако́латы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зако́латы |
зако́латая |
зако́латае |
зако́латыя |
| Р. |
зако́латага |
зако́латай зако́латае |
зако́латага |
зако́латых |
| Д. |
зако́латаму |
зако́латай |
зако́латаму |
зако́латым |
| В. |
зако́латы (неадуш.) зако́латага (адуш.) |
зако́латую |
зако́латае |
зако́латыя (неадуш.) зако́латых (адуш.) |
| Т. |
зако́латым |
зако́латай зако́латаю |
зако́латым |
зако́латымі |
| М. |
зако́латым |
зако́латай |
зако́латым |
зако́латых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зако́латы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зако́латы |
зако́латая |
зако́латае |
зако́латыя |
| Р. |
зако́латага |
зако́латай зако́латае |
зако́латага |
зако́латых |
| Д. |
зако́латаму |
зако́латай |
зако́латаму |
зако́латым |
| В. |
зако́латы (неадуш.) зако́латага (адуш.) |
зако́латую |
зако́латае |
зако́латыя (неадуш.) зако́латых (адуш.) |
| Т. |
зако́латым |
зако́латай зако́латаю |
зако́латым |
зако́латымі |
| М. |
зако́латым |
зако́латай |
зако́латым |
зако́латых |
Кароткая форма: зако́лата.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зако́лачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зако́лачка |
зако́лачкі |
| Р. |
зако́лачкі |
зако́лачак |
| Д. |
зако́лачцы |
зако́лачкам |
| В. |
зако́лачку |
зако́лачкі |
| Т. |
зако́лачкай зако́лачкаю |
зако́лачкамі |
| М. |
зако́лачцы |
зако́лачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
зако́лванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зако́лванне |
| Р. |
зако́лвання |
| Д. |
зако́лванню |
| В. |
зако́лванне |
| Т. |
зако́лваннем |
| М. |
зако́лванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
зако́лвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зако́лваюся |
зако́лваемся |
| 2-я ас. |
зако́лваешся |
зако́лваецеся |
| 3-я ас. |
зако́лваецца |
зако́лваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зако́лваўся |
зако́лваліся |
| ж. |
зако́лвалася |
| н. |
зако́лвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зако́лвайся |
зако́лвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зако́лваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зако́лваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зако́лваю |
зако́лваем |
| 2-я ас. |
зако́лваеш |
зако́лваеце |
| 3-я ас. |
зако́лвае |
зако́лваюць |
| Прошлы час |
| м. |
зако́лваў |
зако́лвалі |
| ж. |
зако́лвала |
| н. |
зако́лвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зако́лвай |
зако́лвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зако́лваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зако́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зако́лка |
зако́лкі |
| Р. |
зако́лкі |
зако́лак |
| Д. |
зако́лцы |
зако́лкам |
| В. |
зако́лку |
зако́лкі |
| Т. |
зако́лкай зако́лкаю |
зако́лкамі |
| М. |
зако́лцы |
зако́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зако́н
‘абавязковае для ўсіх правіла, устаноўленае вышэйшым органам дзяржаўнай улады’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зако́н |
зако́ны |
| Р. |
зако́на |
зако́наў |
| Д. |
зако́ну |
зако́нам |
| В. |
зако́н |
зако́ны |
| Т. |
зако́нам |
зако́намі |
| М. |
зако́не |
зако́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зако́н
‘агульнапрынятыя правілы, звычаі’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зако́н |
зако́ны |
| Р. |
зако́ну |
зако́наў |
| Д. |
зако́ну |
зако́нам |
| В. |
зако́н |
зако́ны |
| Т. |
зако́нам |
зако́намі |
| М. |
зако́не |
зако́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.