Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

закарко́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. закарко́ўванне
Р. закарко́ўвання
Д. закарко́ўванню
В. закарко́ўванне
Т. закарко́ўваннем
М. закарко́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

закарко́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. закарко́ўваецца закарко́ўваюцца
Прошлы час
м. закарко́ўваўся закарко́ўваліся
ж. закарко́ўвалася
н. закарко́ўвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

закарко́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. закарко́ўваю закарко́ўваем
2-я ас. закарко́ўваеш закарко́ўваеце
3-я ас. закарко́ўвае закарко́ўваюць
Прошлы час
м. закарко́ўваў закарко́ўвалі
ж. закарко́ўвала
н. закарко́ўвала
Загадны лад
2-я ас. закарко́ўвай закарко́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час закарко́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

закарко́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. закарко́ўка
Р. закарко́ўкі
Д. закарко́ўцы
В. закарко́ўку
Т. закарко́ўкай
закарко́ўкаю
М. закарко́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

закарко́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. закарко́ўшчык закарко́ўшчыкі
Р. закарко́ўшчыка закарко́ўшчыкаў
Д. закарко́ўшчыку закарко́ўшчыкам
В. закарко́ўшчыка закарко́ўшчыкаў
Т. закарко́ўшчыкам закарко́ўшчыкамі
М. закарко́ўшчыку закарко́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

закарко́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. закарко́ўшчыца закарко́ўшчыцы
Р. закарко́ўшчыцы закарко́ўшчыц
Д. закарко́ўшчыцы закарко́ўшчыцам
В. закарко́ўшчыцу закарко́ўшчыц
Т. закарко́ўшчыцай
закарко́ўшчыцаю
закарко́ўшчыцамі
М. закарко́ўшчыцы закарко́ўшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

закармі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закармлю́ зако́рмім
2-я ас. зако́рміш зако́рміце
3-я ас. зако́рміць зако́рмяць
Прошлы час
м. закармі́ў закармі́лі
ж. закармі́ла
н. закармі́ла
Загадны лад
2-я ас. закармі́ закармі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час закармі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

закаро́тка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
закаро́тка - -

закаро́ткі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. закаро́ткі закаро́ткая закаро́ткае закаро́ткія
Р. закаро́ткага закаро́ткай
закаро́ткае
закаро́ткага закаро́ткіх
Д. закаро́ткаму закаро́ткай закаро́ткаму закаро́ткім
В. закаро́ткі (неадуш.)
закаро́ткага (адуш.)
закаро́ткую закаро́ткае закаро́ткія (неадуш.)
закаро́ткіх (адуш.)
Т. закаро́ткім закаро́ткай
закаро́ткаю
закаро́ткім закаро́ткімі
М. закаро́ткім закаро́ткай закаро́ткім закаро́ткіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

закаро́чвальнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. закаро́чвальнік закаро́чвальнікі
Р. закаро́чвальніка закаро́чвальнікаў
Д. закаро́чвальніку закаро́чвальнікам
В. закаро́чвальнік закаро́чвальнікі
Т. закаро́чвальнікам закаро́чвальнікамі
М. закаро́чвальніку закаро́чвальніках

Крыніцы: piskunou2012.