Verbum

анлайнавы слоўнік

даўбё́жны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	даўбё́жны	даўбё́жная	даўбё́жнае	даўбё́жныя
Р.	даўбё́жнага	даўбё́жнай даўбё́жнае	даўбё́жнага	даўбё́жных
Д.	даўбё́жнаму	даўбё́жнай	даўбё́жнаму	даўбё́жным
В.	даўбё́жны (неадуш.) даўбё́жнага (адуш.)	даўбё́жную	даўбё́жнае	даўбё́жныя (неадуш.) даўбё́жных (адуш.)
Т.	даўбё́жным	даўбё́жнай даўбё́жнаю	даўбё́жным	даўбё́жнымі
М.	даўбё́жным	даўбё́жнай	даўбё́жным	даўбё́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

даўбё́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Да́ўблі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Даўбнё́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

даўбня́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

даўбя́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Даўбянкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Даўгабо́р’е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

даўгабро́дскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	даўгабро́дскі	даўгабро́дская	даўгабро́дскае	даўгабро́дскія
Р.	даўгабро́дскага	даўгабро́дскай даўгабро́дскае	даўгабро́дскага	даўгабро́дскіх
Д.	даўгабро́дскаму	даўгабро́дскай	даўгабро́дскаму	даўгабро́дскім
В.	даўгабро́дскі даўгабро́дскага	даўгабро́дскую	даўгабро́дскае	даўгабро́дскія
Т.	даўгабро́дскім	даўгабро́дскай даўгабро́дскаю	даўгабро́дскім	даўгабро́дскімі
М.	даўгабро́дскім	даўгабро́дскай	даўгабро́дскім	даўгабро́дскіх

даўгабу́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.