датыкну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
датыкну́ся |
датыкнё́мся |
| 2-я ас. |
датыкне́шся |
датыкняце́ся |
| 3-я ас. |
датыкне́цца |
датыкну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
датыкну́ўся |
датыкну́ліся |
| ж. |
датыкну́лася |
| н. |
датыкну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
датыкні́ся |
датыкні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
датыкну́ўшыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
датыкну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
датыкну́ |
датыкнё́м |
| 2-я ас. |
датыкне́ш |
датыкняце́ |
| 3-я ас. |
датыкне́ |
датыкну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
датыкну́ў |
датыкну́лі |
| ж. |
датыкну́ла |
| н. |
датыкну́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
датыкну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
датырка́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
датырка́нне |
| Р. |
датырка́ння |
| Д. |
датырка́нню |
| В. |
датырка́нне |
| Т. |
датырка́ннем |
| М. |
датырка́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
датырка́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
датырка́юся |
датырка́емся |
| 2-я ас. |
датырка́ешся |
датырка́ецеся |
| 3-я ас. |
датырка́ецца |
датырка́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
датырка́ўся |
датырка́ліся |
| ж. |
датырка́лася |
| н. |
датырка́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
датырка́йся |
датырка́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
датырка́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
датырка́ць
‘закранаць, чапаць, браць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
датырка́ю |
датырка́ем |
| 2-я ас. |
датырка́еш |
датырка́еце |
| 3-я ас. |
датырка́е |
датырка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
датырка́ў |
датырка́лі |
| ж. |
датырка́ла |
| н. |
датырка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
датырка́й |
датырка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
датырка́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
даты́рквацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даты́ркваюся |
даты́ркваемся |
| 2-я ас. |
даты́ркваешся |
даты́ркваецеся |
| 3-я ас. |
даты́ркваецца |
даты́ркваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
даты́ркваўся |
даты́ркваліся |
| ж. |
даты́рквалася |
| н. |
даты́рквалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даты́рквайся |
даты́рквайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
даты́ркваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
датыркне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
датыркне́нне |
датыркне́нні |
| Р. |
датыркне́ння |
датыркне́нняў |
| Д. |
датыркне́нню |
датыркне́нням |
| В. |
датыркне́нне |
датыркне́нні |
| Т. |
датыркне́ннем |
датыркне́ннямі |
| М. |
датыркне́нні |
датыркне́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
датыркну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
датыркну́ся |
датыркнё́мся |
| 2-я ас. |
датыркне́шся |
датыркняце́ся |
| 3-я ас. |
датыркне́цца |
датыркну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
датыркну́ўся |
датыркну́ліся |
| ж. |
датыркну́лася |
| н. |
датыркну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
датыркні́ся |
датыркні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
датыркну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.