Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

канкла́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. канкла́ў
Р. канкла́ва
Д. канкла́ву
В. канкла́ў
Т. канкла́вам
М. канкла́ве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́нклес

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́нклес ка́нклесы
Р. ка́нклеса ка́нклесаў
Д. ка́нклесу ка́нклесам
В. ка́нклес ка́нклесы
Т. ка́нклесам ка́нклесамі
М. ка́нклесе ка́нклесах

Крыніцы: piskunou2012.

канклюдэ́нтны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канклюдэ́нтны канклюдэ́нтная канклюдэ́нтнае канклюдэ́нтныя
Р. канклюдэ́нтнага канклюдэ́нтнай
канклюдэ́нтнае
канклюдэ́нтнага канклюдэ́нтных
Д. канклюдэ́нтнаму канклюдэ́нтнай канклюдэ́нтнаму канклюдэ́нтным
В. канклюдэ́нтны (неадуш.)
канклюдэ́нтнага (адуш.)
канклюдэ́нтную канклюдэ́нтнае канклюдэ́нтныя (неадуш.)
канклюдэ́нтных (адуш.)
Т. канклюдэ́нтным канклюдэ́нтнай
канклюдэ́нтнаю
канклюдэ́нтным канклюдэ́нтнымі
М. канклюдэ́нтным канклюдэ́нтнай канклюдэ́нтным канклюдэ́нтных

Крыніцы: piskunou2012.

канклю́зія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. канклю́зія канклю́зіі
Р. канклю́зіі канклю́зій
Д. канклю́зіі канклю́зіям
В. канклю́зію канклю́зіі
Т. канклю́зіяй
канклю́зіяю
канклю́зіямі
М. канклю́зіі канклю́зіях

Крыніцы: piskunou2012.

канко́рс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канко́рс канко́рсы
Р. канко́рса канко́рсаў
Д. канко́рсу канко́рсам
В. канко́рс канко́рсы
Т. канко́рсам канко́рсамі
М. канко́рсе канко́рсах

Крыніцы: piskunou2012.

канкро́ід

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канкро́ід канкро́іды
Р. канкро́іду канкро́ідаў
Д. канкро́іду канкро́ідам
В. канкро́ід канкро́іды
Т. канкро́ідам канкро́ідамі
М. канкро́ідзе канкро́ідах

Крыніцы: piskunou2012.

канкрыні́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канкрыні́т канкрыні́ты
Р. канкрыні́ту канкрыні́таў
Д. канкрыні́ту канкрыні́там
В. канкрыні́т канкрыні́ты
Т. канкрыні́там канкрыні́тамі
М. канкрыні́це канкрыні́тах

Крыніцы: piskunou2012.

канкрэме́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канкрэме́нт канкрэме́нты
Р. канкрэме́нта канкрэме́нтаў
Д. канкрэме́нту канкрэме́нтам
В. канкрэме́нт канкрэме́нты
Т. канкрэме́нтам канкрэме́нтамі
М. канкрэме́нце канкрэме́нтах

Крыніцы: piskunou2012.

канкрэ́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
канкрэ́тна канкрэ́тней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

канкрэ́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. канкрэ́тнасць
Р. канкрэ́тнасці
Д. канкрэ́тнасці
В. канкрэ́тнасць
Т. канкрэ́тнасцю
М. канкрэ́тнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.