канкла́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канкла́ў | |
| канкла́ва | |
| канкла́ву | |
| канкла́ў | |
| канкла́вам | |
| канкла́ве |
Крыніцы:
канкла́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канкла́ў | |
| канкла́ва | |
| канкла́ву | |
| канкла́ў | |
| канкла́вам | |
| канкла́ве |
Крыніцы:
ка́нклес
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ка́нклес | ка́нклесы | |
| ка́нклеса | ка́нклесаў | |
| ка́нклесу | ка́нклесам | |
| ка́нклес | ка́нклесы | |
| ка́нклесам | ка́нклесамі | |
| ка́нклесе | ка́нклесах |
Крыніцы:
канклюдэ́нтны
прыметнік, адносны
| канклюдэ́нтны | канклюдэ́нтная | канклюдэ́нтнае | канклюдэ́нтныя | |
| канклюдэ́нтнага | канклюдэ́нтнай канклюдэ́нтнае |
канклюдэ́нтнага | канклюдэ́нтных | |
| канклюдэ́нтнаму | канклюдэ́нтнай | канклюдэ́нтнаму | канклюдэ́нтным | |
| канклюдэ́нтны ( канклюдэ́нтнага ( |
канклюдэ́нтную | канклюдэ́нтнае | канклюдэ́нтныя ( канклюдэ́нтных ( |
|
| канклюдэ́нтным | канклюдэ́нтнай канклюдэ́нтнаю |
канклюдэ́нтным | канклюдэ́нтнымі | |
| канклюдэ́нтным | канклюдэ́нтнай | канклюдэ́нтным | канклюдэ́нтных | |
Крыніцы:
канклю́зія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| канклю́зія | канклю́зіі | |
| канклю́зіі | канклю́зій | |
| канклю́зіі | канклю́зіям | |
| канклю́зію | канклю́зіі | |
| канклю́зіяй канклю́зіяю |
канклю́зіямі | |
| канклю́зіі | канклю́зіях |
Крыніцы:
канко́рс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канко́рс | канко́рсы | |
| канко́рса | канко́рсаў | |
| канко́рсу | канко́рсам | |
| канко́рс | канко́рсы | |
| канко́рсам | канко́рсамі | |
| канко́рсе | канко́рсах |
Крыніцы:
канкро́ід
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канкро́ід | канкро́іды | |
| канкро́іду | канкро́ідаў | |
| канкро́іду | канкро́ідам | |
| канкро́ід | канкро́іды | |
| канкро́ідам | канкро́ідамі | |
| канкро́ідзе | канкро́ідах |
Крыніцы:
канкрыні́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канкрыні́т | канкрыні́ты | |
| канкрыні́ту | канкрыні́таў | |
| канкрыні́ту | канкрыні́там | |
| канкрыні́т | канкрыні́ты | |
| канкрыні́там | канкрыні́тамі | |
| канкрыні́це | канкрыні́тах |
Крыніцы:
канкрэме́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канкрэме́нт | канкрэме́нты | |
| канкрэме́нта | канкрэме́нтаў | |
| канкрэме́нту | канкрэме́нтам | |
| канкрэме́нт | канкрэме́нты | |
| канкрэме́нтам | канкрэме́нтамі | |
| канкрэме́нце | канкрэме́нтах |
Крыніцы:
канкрэ́тна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| канкрэ́тна | канкрэ́тней | - |
Крыніцы:
канкрэ́тнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| канкрэ́тнасць | |
| канкрэ́тнасці | |
| канкрэ́тнасці | |
| канкрэ́тнасць | |
| канкрэ́тнасцю | |
| канкрэ́тнасці |
Крыніцы: