Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

кан’екту́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кан’екту́рны кан’екту́рная кан’екту́рнае кан’екту́рныя
Р. кан’екту́рнага кан’екту́рнай
кан’екту́рнае		 кан’екту́рнага кан’екту́рных
Д. кан’екту́рнаму кан’екту́рнай кан’екту́рнаму кан’екту́рным
В. кан’екту́рны (неадуш.)
кан’екту́рнага (адуш.)		 кан’екту́рную кан’екту́рнае кан’екту́рныя (неадуш.)
кан’екту́рных (адуш.)
Т. кан’екту́рным кан’екту́рнай
кан’екту́рнаю		 кан’екту́рным кан’екту́рнымі
М. кан’екту́рным кан’екту́рнай кан’екту́рным кан’екту́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

канекты́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канекты́ў канекты́вы
Р. канекты́ва канекты́ваў
Д. канекты́ву канекты́вам
В. канекты́ў канекты́вы
Т. канекты́вам канекты́вамі
М. канекты́ве канекты́вах

Крыніцы: piskunou2012.

канекты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канекты́ўны канекты́ўная канекты́ўнае канекты́ўныя
Р. канекты́ўнага канекты́ўнай
канекты́ўнае		 канекты́ўнага канекты́ўных
Д. канекты́ўнаму канекты́ўнай канекты́ўнаму канекты́ўным
В. канекты́ўны (неадуш.)
канекты́ўнага (адуш.)		 канекты́ўную канекты́ўнае канекты́ўныя (неадуш.)
канекты́ўных (адуш.)
Т. канекты́ўным канекты́ўнай
канекты́ўнаю		 канекты́ўным канекты́ўнымі
М. канекты́ўным канекты́ўнай канекты́ўным канекты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

канелю́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. канелю́ра канелю́ры
Р. канелю́ры канелю́р
Д. канелю́ры канелю́рам
В. канелю́ру канелю́ры
Т. канелю́рай
канелю́раю		 канелю́рамі
М. канелю́ры канелю́рах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

кане́ўнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кане́ўнік кане́ўнікі
Р. кане́ўніка кане́ўнікаў
Д. кане́ўніку кане́ўнікам
В. кане́ўніка кане́ўнікаў
Т. кане́ўнікам кане́ўнікамі
М. кане́ўніку кане́ўніках

Крыніцы: piskunou2012.

кане́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кане́ўскі кане́ўская кане́ўскае кане́ўскія
Р. кане́ўскага кане́ўскай
кане́ўскае		 кане́ўскага кане́ўскіх
Д. кане́ўскаму кане́ўскай кане́ўскаму кане́ўскім
В. кане́ўскі (неадуш.)
кане́ўскага (адуш.)		 кане́ўскую кане́ўскае кане́ўскія (неадуш.)
кане́ўскіх (адуш.)
Т. кане́ўскім кане́ўскай
кане́ўскаю		 кане́ўскім кане́ўскімі
М. кане́ўскім кане́ўскай кане́ўскім кане́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

кане́ц

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кане́ц канцы́
Р. канца́ канцо́ў
Д. канцу́ канца́м
В. кане́ц канцы́
Т. канцо́м канца́мі
М. канцы́ канца́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кане́чнае

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. кане́чнае
Р. кане́чнага
Д. кане́чнаму
В. кане́чнае
Т. кане́чным
М. кане́чным

Крыніцы: sbm2012.

кане́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. кане́чнасць кане́чнасці
Р. кане́чнасці кане́чнасцей
кане́чнасцяў
Д. кане́чнасці кане́чнасцям
В. кане́чнасць кане́чнасці
Т. кане́чнасцю кане́чнасцямі
М. кане́чнасці кане́чнасцях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кане́чна-ро́знасны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кане́чна-ро́знасны кане́чна-ро́знасная кане́чна-ро́знаснае кане́чна-ро́знасныя
Р. кане́чна-ро́знаснага кане́чна-ро́знаснай
кане́чна-ро́знаснае		 кане́чна-ро́знаснага кане́чна-ро́знасных
Д. кане́чна-ро́знаснаму кане́чна-ро́знаснай кане́чна-ро́знаснаму кане́чна-ро́знасным
В. кане́чна-ро́знасны (неадуш.)
кане́чна-ро́знаснага (адуш.)		 кане́чна-ро́знасную кане́чна-ро́знаснае кане́чна-ро́знасныя (неадуш.)
кане́чна-ро́знасных (адуш.)
Т. кане́чна-ро́знасным кане́чна-ро́знаснай
кане́чна-ро́знаснаю		 кане́чна-ро́знасным кане́чна-ро́знаснымі
М. кане́чна-ро́знасным кане́чна-ро́знаснай кане́чна-ро́знасным кане́чна-ро́знасных

Крыніцы: piskunou2012.