Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дастарха́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дастарха́н дастарха́ны
Р. дастарха́на дастарха́наў
Д. дастарха́ну дастарха́нам
В. дастарха́н дастарха́ны
Т. дастарха́нам дастарха́намі
М. дастарха́не дастарха́нах

Крыніцы: piskunou2012.

дастарча́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дастарча́ны дастарча́ная дастарча́нае дастарча́ныя
Р. дастарча́нага дастарча́най
дастарча́нае
дастарча́нага дастарча́ных
Д. дастарча́наму дастарча́най дастарча́наму дастарча́ным
В. дастарча́ны (неадуш.)
дастарча́нага (адуш.)
дастарча́ную дастарча́нае дастарча́ныя (неадуш.)
дастарча́ных (адуш.)
Т. дастарча́ным дастарча́най
дастарча́наю
дастарча́ным дастарча́нымі
М. дастарча́ным дастарча́най дастарча́ным дастарча́ных

Крыніцы: piskunou2012.

дастарча́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дастарча́ю дастарча́ем
2-я ас. дастарча́еш дастарча́еце
3-я ас. дастарча́е дастарча́юць
Прошлы час
м. дастарча́ў дастарча́лі
ж. дастарча́ла
н. дастарча́ла
Загадны лад
2-я ас. дастарча́й дастарча́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дастарча́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

даста́рчыць

‘здабыць што-небудзь з цяжкасцю, вялікім стараннем’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. даста́рчу даста́рчым
2-я ас. даста́рчыш даста́рчыце
3-я ас. даста́рчыць даста́рчаць
Прошлы час
м. даста́рчыў даста́рчылі
ж. даста́рчыла
н. даста́рчыла
Загадны лад
2-я ас. даста́рчы даста́рчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час даста́рчыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

дастаршынява́ць

‘скончыць старшынстваваць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дастаршыню́ю дастаршыню́ем
2-я ас. дастаршыню́еш дастаршыню́еце
3-я ас. дастаршыню́е дастаршыню́юць
Прошлы час
м. дастаршынява́ў дастаршынява́лі
ж. дастаршынява́ла
н. дастаршынява́ла
Загадны лад
2-я ас. дастаршыню́й дастаршыню́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дастаршынява́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

дастасава́льна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дастасава́льна - -

Крыніцы: piskunou2012.

дастасава́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дастасава́льнасць
Р. дастасава́льнасці
Д. дастасава́льнасці
В. дастасава́льнасць
Т. дастасава́льнасцю
М. дастасава́льнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дастасава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дастасава́льны дастасава́льная дастасава́льнае дастасава́льныя
Р. дастасава́льнага дастасава́льнай
дастасава́льнае
дастасава́льнага дастасава́льных
Д. дастасава́льнаму дастасава́льнай дастасава́льнаму дастасава́льным
В. дастасава́льны (неадуш.)
дастасава́льнага (адуш.)
дастасава́льную дастасава́льнае дастасава́льныя (неадуш.)
дастасава́льных (адуш.)
Т. дастасава́льным дастасава́льнай
дастасава́льнаю
дастасава́льным дастасава́льнымі
М. дастасава́льным дастасава́льнай дастасава́льным дастасава́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дастасава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дастасава́насць
Р. дастасава́насці
Д. дастасава́насці
В. дастасава́насць
Т. дастасава́насцю
М. дастасава́насці

Крыніцы: piskunou2012.

дастасава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дастасава́нне
Р. дастасава́ння
Д. дастасава́нню
В. дастасава́нне
Т. дастасава́ннем
М. дастасава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.