Verbum

анлайнавы слоўнік

усо́хнуцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

усо́хнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

усо́чаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	усо́чаны	усо́чаная	усо́чанае	усо́чаныя
Р.	усо́чанага	усо́чанай усо́чанае	усо́чанага	усо́чаных
Д.	усо́чанаму	усо́чанай	усо́чанаму	усо́чаным
В.	усо́чаны (неадуш.) усо́чанага (адуш.)	усо́чаную	усо́чанае	усо́чаныя (неадуш.) усо́чаных (адуш.)
Т.	усо́чаным	усо́чанай усо́чанаю	усо́чаным	усо́чанымі
М.	усо́чаным	усо́чанай	усо́чаным	усо́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

усо́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	усо́чаны	усо́чаная	усо́чанае	усо́чаныя
Р.	усо́чанага	усо́чанай усо́чанае	усо́чанага	усо́чаных
Д.	усо́чанаму	усо́чанай	усо́чанаму	усо́чаным
В.	усо́чаны (неадуш.) усо́чанага (адуш.)	усо́чаную	усо́чанае	усо́чаныя (неадуш.) усо́чаных (адуш.)
Т.	усо́чаным	усо́чанай усо́чанаю	усо́чаным	усо́чанымі
М.	усо́чаным	усо́чанай	усо́чаным	усо́чаных

Кароткая форма: усо́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

усо́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

усо́чваць

‘усочваць каго-небудзь, што-небудзь і за кім-небудзь, чым-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Усо́шнае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне