дыхля́ціна
‘змораная, слабая жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дыхля́ціна | |
| дыхля́ціны | |
| дыхля́ціне | |
| дыхля́ціну | |
| дыхля́цінай дыхля́цінаю |
|
| дыхля́ціне |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннідыхля́ціна
‘змораны, слабы чалавек’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дыхля́ціна | |
| дыхля́ціны | |
| дыхля́ціне | |
| дыхля́ціну | |
| дыхля́цінай дыхля́цінаю |
|
| дыхля́ціне |
Крыніцы:
дыхля́ціна
‘труп жывёліны, мерцвячына’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дыхля́ціна | |
| дыхля́ціны | |
| дыхля́ціне | |
| дыхля́ціну | |
| дыхля́цінай дыхля́цінаю |
|
| дыхля́ціне |
Крыніцы:
Ды́хнавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Ды́хнавічы | |
| Ды́хнавіч Ды́хнавічаў |
|
| Ды́хнавічам | |
| Ды́хнавічы | |
| Ды́хнавічамі | |
| Ды́хнавічах |
дыхну́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| дыхну́ | дыхнё́м | |
| дыхне́ш | дыхняце́ | |
| дыхне́ | дыхну́ць | |
| Прошлы час | ||
| дыхну́ў | дыхну́лі | |
| дыхну́ла | ||
| дыхну́ла | ||
| Загадны лад | ||
| дыхні́ | дыхні́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| дыхну́ўшы | ||
Крыніцы:
дыхраі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дыхраі́зм | |
| дыхраі́зму | |
| дыхраі́зму | |
| дыхраі́зм | |
| дыхраі́змам | |
| дыхраі́зме |
Крыніцы:
дыхраі́чны
прыметнік, адносны
| дыхраі́чны | дыхраі́чная | дыхраі́чнае | дыхраі́чныя | |
| дыхраі́чнага | дыхраі́чнай дыхраі́чнае |
дыхраі́чнага | дыхраі́чных | |
| дыхраі́чнаму | дыхраі́чнай | дыхраі́чнаму | дыхраі́чным | |
| дыхраі́чны ( дыхраі́чнага ( |
дыхраі́чную | дыхраі́чнае | дыхраі́чныя ( дыхраі́чных ( |
|
| дыхраі́чным | дыхраі́чнай дыхраі́чнаю |
дыхраі́чным | дыхраі́чнымі | |
| дыхраі́чным | дыхраі́чнай | дыхраі́чным | дыхраі́чных | |
Крыніцы:
дыхрама́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дыхрама́т | дыхрама́ты | |
| дыхрама́ту | дыхрама́таў | |
| дыхрама́ту | дыхрама́там | |
| дыхрама́т | дыхрама́ты | |
| дыхрама́там | дыхрама́тамі | |
| дыхрама́це | дыхрама́тах |
Крыніцы:
дыхраматы́чны
прыметнік, адносны
| дыхраматы́чны | дыхраматы́чная | дыхраматы́чнае | дыхраматы́чныя | |
| дыхраматы́чнага | дыхраматы́чнай дыхраматы́чнае |
дыхраматы́чнага | дыхраматы́чных | |
| дыхраматы́чнаму | дыхраматы́чнай | дыхраматы́чнаму | дыхраматы́чным | |
| дыхраматы́чны ( дыхраматы́чнага ( |
дыхраматы́чную | дыхраматы́чнае | дыхраматы́чныя ( дыхраматы́чных ( |
|
| дыхраматы́чным | дыхраматы́чнай дыхраматы́чнаю |
дыхраматы́чным | дыхраматы́чнымі | |
| дыхраматы́чным | дыхраматы́чнай | дыхраматы́чным | дыхраматы́чных | |
Крыніцы:
ды́хт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ды́хту |
Крыніцы: