укаране́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| укаране́нне | |
| укаране́ння | |
| укаране́нню | |
| укаране́нне | |
| укаране́ннем | |
| укаране́нні |
Крыніцы:
укаране́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| укаране́нне | |
| укаране́ння | |
| укаране́нню | |
| укаране́нне | |
| укаране́ннем | |
| укаране́нні |
Крыніцы:
укаране́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| укаране́е | укаране́юць | |
| Прошлы час | ||
| укаране́ў | укаране́лі | |
| укаране́ла | ||
| укаране́ла | ||
| Дзеепрыслоўе | ||
| укаране́ўшы | ||
Крыніцы:
укаранё́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| укаранё́насць | |
| укаранё́насці | |
| укаранё́насці | |
| укаранё́насць | |
| укаранё́насцю | |
| укаранё́насці |
Крыніцы:
укаранё́ны
прыметнік, адносны
| укаранё́ны | укаранё́ная | укаранё́нае | укаранё́ныя | |
| укаранё́нага | укаранё́най укаранё́нае |
укаранё́нага | укаранё́ных | |
| укаранё́наму | укаранё́най | укаранё́наму | укаранё́ным | |
| укаранё́ны ( укаранё́нага ( |
укаранё́ную | укаранё́нае | укаранё́ныя ( укаранё́ных ( |
|
| укаранё́ным | укаранё́най укаранё́наю |
укаранё́ным | укаранё́нымі | |
| укаранё́ным | укаранё́най | укаранё́ным | укаранё́ных | |
Крыніцы:
укаранё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| укаранё́ны | укаранё́ная | укаранё́нае | укаранё́ныя | |
| укаранё́нага | укаранё́най укаранё́нае |
укаранё́нага | укаранё́ных | |
| укаранё́наму | укаранё́най | укаранё́наму | укаранё́ным | |
| укаранё́ны ( укаранё́нага ( |
укаранё́ную | укаранё́нае | укаранё́ныя ( укаранё́ных ( |
|
| укаранё́ным | укаранё́най укаранё́наю |
укаранё́ным | укаранё́нымі | |
| укаранё́ным | укаранё́най | укаранё́ным | укаранё́ных | |
Кароткая форма: укаранё́на.
Крыніцы:
укарані́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| укараню́ся | укарэ́німся | |
| укарэ́нішся | укарэ́ніцеся | |
| укарэ́ніцца | укарэ́няцца | |
| Прошлы час | ||
| укарані́ўся | укарані́ліся | |
| укарані́лася | ||
| укарані́лася | ||
| Загадны лад | ||
| укарані́ся | укарані́цеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| укарані́ўшыся | ||
Крыніцы:
укарані́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| укараню́ | укарэ́нім | |
| укарэ́ніш | укарэ́ніце | |
| укарэ́ніць | укарэ́няць | |
| Прошлы час | ||
| укарані́ў | укарані́лі | |
| укарані́ла | ||
| укарані́ла | ||
| Загадны лад | ||
| укарані́ | укарані́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| укарані́ўшы | ||
Крыніцы:
укара́ны
прыметнік, адносны
| укара́ны | укара́ная | укара́нае | укара́ныя | |
| укара́нага | укара́най укара́нае |
укара́нага | укара́ных | |
| укара́наму | укара́най | укара́наму | укара́ным | |
| укара́ны ( укара́нага ( |
укара́ную | укара́нае | укара́ныя ( укара́ных ( |
|
| укара́ным | укара́най укара́наю |
укара́ным | укара́нымі | |
| укара́ным | укара́най | укара́ным | укара́ных | |
Крыніцы:
укара́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| укара́ны | укара́ная | укара́нае | укара́ныя | |
| укара́нага | укара́най укара́нае |
укара́нага | укара́ных | |
| укара́наму | укара́най | укара́наму | укара́ным | |
| укара́ны ( укара́нага ( |
укара́ную | укара́нае | укара́ныя ( укара́ных ( |
|
| укара́ным | укара́най укара́наю |
укара́ным | укара́нымі | |
| укара́ным | укара́най | укара́ным | укара́ных | |
Крыніцы:
укараня́льны
прыметнік, адносны
| укараня́льны | укараня́льная | укараня́льнае | укараня́льныя | |
| укараня́льнага | укараня́льнай укараня́льнае |
укараня́льнага | укараня́льных | |
| укараня́льнаму | укараня́льнай | укараня́льнаму | укараня́льным | |
| укараня́льны ( укараня́льнага ( |
укараня́льную | укараня́льнае | укараня́льныя ( укараня́льных ( |
|
| укараня́льным | укараня́льнай укараня́льнаю |
укараня́льным | укараня́льнымі | |
| укараня́льным | укараня́льнай | укараня́льным | укараня́льных | |
Крыніцы: