апанятава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апаняту́ю |
апаняту́ем |
| 2-я ас. |
апаняту́еш |
апаняту́еце |
| 3-я ас. |
апаняту́е |
апаняту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
апанятава́ў |
апанятава́лі |
| ж. |
апанятава́ла |
| н. |
апанятава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апаняту́й |
апаняту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апанятава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апанято́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апанято́ўваю |
апанято́ўваем |
| 2-я ас. |
апанято́ўваеш |
апанято́ўваеце |
| 3-я ас. |
апанято́ўвае |
апанято́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
апанято́ўваў |
апанято́ўвалі |
| ж. |
апанято́ўвала |
| н. |
апанято́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апанято́ўвай |
апанято́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апанято́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апапана́кс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апапана́кс |
| Р. |
апапана́ксу |
| Д. |
апапана́ксу |
| В. |
апапана́кс |
| Т. |
апапана́ксам |
| М. |
апапана́ксе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
апаплексі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апаплексі́чны |
апаплексі́чная |
апаплексі́чнае |
апаплексі́чныя |
| Р. |
апаплексі́чнага |
апаплексі́чнай апаплексі́чнае |
апаплексі́чнага |
апаплексі́чных |
| Д. |
апаплексі́чнаму |
апаплексі́чнай |
апаплексі́чнаму |
апаплексі́чным |
| В. |
апаплексі́чны (неадуш.) апаплексі́чнага (адуш.) |
апаплексі́чную |
апаплексі́чнае |
апаплексі́чныя (неадуш.) апаплексі́чных (адуш.) |
| Т. |
апаплексі́чным |
апаплексі́чнай апаплексі́чнаю |
апаплексі́чным |
апаплексі́чнымі |
| М. |
апаплексі́чным |
апаплексі́чнай |
апаплексі́чным |
апаплексі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апапле́ксія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апапле́ксія |
| Р. |
апапле́ксіі |
| Д. |
апапле́ксіі |
| В. |
апапле́ксію |
| Т. |
апапле́ксіяй апапле́ксіяю |
| М. |
апапле́ксіі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апапле́ктык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апапле́ктык |
апапле́ктыкі |
| Р. |
апапле́ктыка |
апапле́ктыкаў |
| Д. |
апапле́ктыку |
апапле́ктыкам |
| В. |
апапле́ктыка |
апапле́ктыкаў |
| Т. |
апапле́ктыкам |
апапле́ктыкамі |
| М. |
апапле́ктыку |
апапле́ктыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
апара́дчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апара́дчаны |
апара́дчаная |
апара́дчанае |
апара́дчаныя |
| Р. |
апара́дчанага |
апара́дчанай апара́дчанае |
апара́дчанага |
апара́дчаных |
| Д. |
апара́дчанаму |
апара́дчанай |
апара́дчанаму |
апара́дчаным |
| В. |
апара́дчаны (неадуш.) апара́дчанага (адуш.) |
апара́дчаную |
апара́дчанае |
апара́дчаныя (неадуш.) апара́дчаных (адуш.) |
| Т. |
апара́дчаным |
апара́дчанай апара́дчанаю |
апара́дчаным |
апара́дчанымі |
| М. |
апара́дчаным |
апара́дчанай |
апара́дчаным |
апара́дчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
апаражне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апаражне́нне |
| Р. |
апаражне́ння |
| Д. |
апаражне́нню |
| В. |
апаражне́нне |
| Т. |
апаражне́ннем |
| М. |
апаражне́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апаражні́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апаражню́ся |
апаро́жнімся |
| 2-я ас. |
апаро́жнішся |
апаро́жніцеся |
| 3-я ас. |
апаро́жніцца |
апаро́жняцца |
| Прошлы час |
| м. |
апаражні́ўся |
апаражні́ліся |
| ж. |
апаражні́лася |
| н. |
апаражні́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апаражні́ся |
апаражні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апаражні́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.