Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дапілава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дапілу́ю дапілу́ем
2-я ас. дапілу́еш дапілу́еце
3-я ас. дапілу́е дапілу́юць
Прошлы час
м. дапілава́ў дапілава́лі
ж. дапілава́ла
н. дапілава́ла
Загадны лад
2-я ас. дапілу́й дапілу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дапілава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дапіло́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дапіло́ўванне
Р. дапіло́ўвання
Д. дапіло́ўванню
В. дапіло́ўванне
Т. дапіло́ўваннем
М. дапіло́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дапіло́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дапіло́ўваецца дапіло́ўваюцца
Прошлы час
м. дапіло́ўваўся дапіло́ўваліся
ж. дапіло́ўвалася
н. дапіло́ўвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дапіло́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дапіло́ўваю дапіло́ўваем
2-я ас. дапіло́ўваеш дапіло́ўваеце
3-я ас. дапіло́ўвае дапіло́ўваюць
Прошлы час
м. дапіло́ўваў дапіло́ўвалі
ж. дапіло́ўвала
н. дапіло́ўвала
Загадны лад
2-я ас. дапіло́ўвай дапіло́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дапіло́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дапільнава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дапільнава́нне
Р. дапільнава́ння
Д. дапільнава́нню
В. дапільнава́нне
Т. дапільнава́ннем
М. дапільнава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

дапільнава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дапільнава́ны дапільнава́ная дапільнава́нае дапільнава́ныя
Р. дапільнава́нага дапільнава́най
дапільнава́нае
дапільнава́нага дапільнава́ных
Д. дапільнава́наму дапільнава́най дапільнава́наму дапільнава́ным
В. дапільнава́ны (неадуш.)
дапільнава́нага (адуш.)
дапільнава́ную дапільнава́нае дапільнава́ныя (неадуш.)
дапільнава́ных (адуш.)
Т. дапільнава́ным дапільнава́най
дапільнава́наю
дапільнава́ным дапільнава́нымі
М. дапільнава́ным дапільнава́най дапільнава́ным дапільнава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дапільнава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дапільнава́ны дапільнава́ная дапільнава́нае дапільнава́ныя
Р. дапільнава́нага дапільнава́най
дапільнава́нае
дапільнава́нага дапільнава́ных
Д. дапільнава́наму дапільнава́най дапільнава́наму дапільнава́ным
В. дапільнава́ны (неадуш.)
дапільнава́нага (адуш.)
дапільнава́ную дапільнава́нае дапільнава́ныя (неадуш.)
дапільнава́ных (адуш.)
Т. дапільнава́ным дапільнава́най
дапільнава́наю
дапільнава́ным дапільнава́нымі
М. дапільнава́ным дапільнава́най дапільнава́ным дапільнава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дапільнава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дапільну́юся дапільну́емся
2-я ас. дапільну́ешся дапільну́ецеся
3-я ас. дапільну́ецца дапільну́юцца
Прошлы час
м. дапільнава́ўся дапільнава́ліся
ж. дапільнава́лася
н. дапільнава́лася
Загадны лад
2-я ас. дапільну́йся дапільну́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час дапільнава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

дапільнава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дапільну́ю дапільну́ем
2-я ас. дапільну́еш дапільну́еце
3-я ас. дапільну́е дапільну́юць
Прошлы час
м. дапільнава́ў дапільнава́лі
ж. дапільнава́ла
н. дапільнава́ла
Загадны лад
2-я ас. дапільну́й дапільну́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дапільнава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дапільно́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дапільно́ўванне
Р. дапільно́ўвання
Д. дапільно́ўванню
В. дапільно́ўванне
Т. дапільно́ўваннем
М. дапільно́ўванні

Крыніцы: piskunou2012.