дако́нчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дако́нчу |
дако́нчым |
| 2-я ас. |
дако́нчыш |
дако́нчыце |
| 3-я ас. |
дако́нчыць |
дако́нчаць |
| Прошлы час |
| м. |
дако́нчыў |
дако́нчылі |
| ж. |
дако́нчыла |
| н. |
дако́нчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дако́нчы |
дако́нчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дако́нчыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дако́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дако́пванне |
| Р. |
дако́пвання |
| Д. |
дако́пванню |
| В. |
дако́пванне |
| Т. |
дако́пваннем |
| М. |
дако́пванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
дако́пвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дако́пваюся |
дако́пваемся |
| 2-я ас. |
дако́пваешся |
дако́пваецеся |
| 3-я ас. |
дако́пваецца |
дако́пваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
дако́пваўся |
дако́пваліся |
| ж. |
дако́пвалася |
| н. |
дако́пвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дако́пвайся |
дако́пвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дако́пваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дако́пваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дако́пваю |
дако́пваем |
| 2-я ас. |
дако́пваеш |
дако́пваеце |
| 3-я ас. |
дако́пвае |
дако́пваюць |
| Прошлы час |
| м. |
дако́пваў |
дако́пвалі |
| ж. |
дако́пвала |
| н. |
дако́пвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дако́пвай |
дако́пвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дако́пваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дако́пка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дако́пка |
дако́пкі |
| Р. |
дако́пкі |
дако́пак |
| Д. |
дако́пцы |
дако́пкам |
| В. |
дако́пку |
дако́пкі |
| Т. |
дако́пкай дако́пкаю |
дако́пкамі |
| М. |
дако́пцы |
дако́пках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
дако́пкі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
дако́пкі |
| Р. |
дако́пак |
| Д. |
дако́пкам |
| В. |
дако́пкі |
| Т. |
дако́пкамі |
| М. |
дако́пках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дако́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дако́р |
дако́ры |
| Р. |
дако́ру |
дако́раў |
| Д. |
дако́ру |
дако́рам |
| В. |
дако́р |
дако́ры |
| Т. |
дако́рам |
дако́рамі |
| М. |
дако́ры |
дако́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дако́рліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| дако́рліва |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
дако́рлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дако́рлівасць |
| Р. |
дако́рлівасці |
| Д. |
дако́рлівасці |
| В. |
дако́рлівасць |
| Т. |
дако́рлівасцю |
| М. |
дако́рлівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дако́рлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дако́рлівы |
дако́рлівая |
дако́рлівае |
дако́рлівыя |
| Р. |
дако́рлівага |
дако́рлівай дако́рлівае |
дако́рлівага |
дако́рлівых |
| Д. |
дако́рліваму |
дако́рлівай |
дако́рліваму |
дако́рлівым |
| В. |
дако́рлівы (неадуш.) дако́рлівага (адуш.) |
дако́рлівую |
дако́рлівае |
дако́рлівыя (неадуш.) дако́рлівых (адуш.) |
| Т. |
дако́рлівым |
дако́рлівай дако́рліваю |
дако́рлівым |
дако́рлівымі |
| М. |
дако́рлівым |
дако́рлівай |
дако́рлівым |
дако́рлівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.