Verbum

анлайнавы слоўнік

ду́дачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́дачны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ду́дачны	ду́дачная	ду́дачнае	ду́дачныя
Р.	ду́дачнага	ду́дачнай ду́дачнае	ду́дачнага	ду́дачных
Д.	ду́дачнаму	ду́дачнай	ду́дачнаму	ду́дачным
В.	ду́дачны (неадуш.) ду́дачнага (адуш.)	ду́дачную	ду́дачнае	ду́дачныя (неадуш.) ду́дачных (адуш.)
Т.	ду́дачным	ду́дачнай ду́дачнаю	ду́дачным	ду́дачнымі
М.	ду́дачным	ду́дачнай	ду́дачным	ду́дачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

дуддзё́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

дудзе́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дудзе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дудзе́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дудзі́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

ду́дзіцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ду́дзіцкі	ду́дзіцкая	ду́дзіцкае	ду́дзіцкія
Р.	ду́дзіцкага	ду́дзіцкай ду́дзіцкае	ду́дзіцкага	ду́дзіцкіх
Д.	ду́дзіцкаму	ду́дзіцкай	ду́дзіцкаму	ду́дзіцкім
В.	ду́дзіцкі (неадуш.) ду́дзіцкага (адуш.)	ду́дзіцкую	ду́дзіцкае	ду́дзіцкія (неадуш.) ду́дзіцкіх (адуш.)
Т.	ду́дзіцкім	ду́дзіцкай ду́дзіцкаю	ду́дзіцкім	ду́дзіцкімі
М.	ду́дзіцкім	ду́дзіцкай	ду́дзіцкім	ду́дзіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ду́дзічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Ду́дзішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы