дугаўтварэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дугаўтварэ́нне |
дугаўтварэ́нні |
| Р. |
дугаўтварэ́ння |
дугаўтварэ́нняў |
| Д. |
дугаўтварэ́нню |
дугаўтварэ́нням |
| В. |
дугаўтварэ́нне |
дугаўтварэ́нні |
| Т. |
дугаўтварэ́ннем |
дугаўтварэ́ннямі |
| М. |
дугаўтварэ́нні |
дугаўтварэ́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
ду́гаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ду́гаю |
ду́гаем |
| 2-я ас. |
ду́гаеш |
ду́гаеце |
| 3-я ас. |
ду́гае |
ду́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
ду́гаў |
ду́галі |
| ж. |
ду́гала |
| н. |
ду́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ду́гай |
ду́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ду́гаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дуго́й
прыслоўе, утворана ад назоўніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| дуго́й |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.