дугаўтварэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| дугаўтварэ́нне | дугаўтварэ́нні | |
| дугаўтварэ́ння | дугаўтварэ́нняў | |
| дугаўтварэ́нню | дугаўтварэ́нням | |
| дугаўтварэ́нне | дугаўтварэ́нні | |
| дугаўтварэ́ннем | дугаўтварэ́ннямі | |
| дугаўтварэ́нні | дугаўтварэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)