монакару́нд
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
монакару́нд |
монакару́нды |
| Р. |
монакару́нду |
монакару́ндаў |
| Д. |
монакару́нду |
монакару́ндам |
| В. |
монакару́нд |
монакару́нды |
| Т. |
монакару́ндам |
монакару́ндамі |
| М. |
монакару́ндзе |
монакару́ндах |
Крыніцы:
piskunou2012.
монакрышта́ль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
монакрышта́ль |
монакрышта́лі |
| Р. |
монакрышта́ля |
монакрышта́ляў |
| Д. |
монакрышта́лю |
монакрышта́лям |
| В. |
монакрышта́ль |
монакрышта́лі |
| Т. |
монакрышта́лем |
монакрышта́лямі |
| М. |
монакрышта́лі |
монакрышта́лях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
монакульту́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
монакульту́ра |
| Р. |
монакульту́ры |
| Д. |
монакульту́ры |
| В. |
монакульту́ру |
| Т. |
монакульту́рай монакульту́раю |
| М. |
монакульту́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
монакульту́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
монакульту́рнасць |
| Р. |
монакульту́рнасці |
| Д. |
монакульту́рнасці |
| В. |
монакульту́рнасць |
| Т. |
монакульту́рнасцю |
| М. |
монакульту́рнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
монакульту́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
монакульту́рны |
монакульту́рная |
монакульту́рнае |
монакульту́рныя |
| Р. |
монакульту́рнага |
монакульту́рнай монакульту́рнае |
монакульту́рнага |
монакульту́рных |
| Д. |
монакульту́рнаму |
монакульту́рнай |
монакульту́рнаму |
монакульту́рным |
| В. |
монакульту́рны (неадуш.) монакульту́рнага (адуш.) |
монакульту́рную |
монакульту́рнае |
монакульту́рныя (неадуш.) монакульту́рных (адуш.) |
| Т. |
монакульту́рным |
монакульту́рнай монакульту́рнаю |
монакульту́рным |
монакульту́рнымі |
| М. |
монакульту́рным |
монакульту́рнай |
монакульту́рным |
монакульту́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
монакуля́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
монакуля́р |
монакуля́ры |
| Р. |
монакуля́ра |
монакуля́раў |
| Д. |
монакуля́ру |
монакуля́рам |
| В. |
монакуля́р |
монакуля́ры |
| Т. |
монакуля́рам |
монакуля́рамі |
| М. |
монакуля́ры |
монакуля́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.