Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя
авеёіклмнопстухцчшыюя

устрыма́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. устрыма́нне
Р. устрыма́ння
Д. устрыма́нню
В. устрыма́нне
Т. устрыма́ннем
М. устрыма́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

устры́маны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. устры́маны устры́маная устры́манае устры́маныя
Р. устры́манага устры́манай
устры́манае		 устры́манага устры́маных
Д. устры́манаму устры́манай устры́манаму устры́маным
В. устры́маны (неадуш.)
устры́манага (адуш.)		 устры́маную устры́манае устры́маныя (неадуш.)
устры́маных (адуш.)
Т. устры́маным устры́манай
устры́манаю		 устры́маным устры́манымі
М. устры́маным устры́манай устры́маным устры́маных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

устры́маны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. устры́маны устры́маная устры́манае устры́маныя
Р. устры́манага устры́манай
устры́манае		 устры́манага устры́маных
Д. устры́манаму устры́манай устры́манаму устры́маным
В. устры́маны (неадуш.)
устры́манага (адуш.)		 устры́маную устры́манае устры́маныя (неадуш.)
устры́маных (адуш.)
Т. устры́маным устры́манай
устры́манаю		 устры́маным устры́манымі
М. устры́маным устры́манай устры́маным устры́маных

Кароткая форма: устрымана.

Крыніцы: piskunou2012.

устрыма́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. устрыма́юся устрыма́емся
2-я ас. устрыма́ешся устрыма́ецеся
3-я ас. устрыма́ецца устрыма́юцца
Прошлы час
м. устрыма́ўся устрыма́ліся
ж. устрыма́лася
н. устрыма́лася
Загадны лад
2-я ас. устрыма́йся устрыма́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час устрыма́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

устрыма́ць

‘затрымаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. устрыма́ю устрыма́ем
2-я ас. устрыма́еш устрыма́еце
3-я ас. устрыма́е устрыма́юць
Прошлы час
м. устрыма́ў устрыма́лі
ж. устрыма́ла
н. устрыма́ла
Загадны лад
2-я ас. устрыма́й устрыма́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час устрыма́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

устры́млівацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. устры́мліваюся устры́мліваемся
2-я ас. устры́мліваешся устры́мліваецеся
3-я ас. устры́мліваецца устры́мліваюцца
Прошлы час
м. устры́мліваўся устры́мліваліся
ж. устры́млівалася
н. устры́млівалася
Загадны лад
2-я ас. устры́млівайся устры́млівайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час устры́мліваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

устры́мліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. устры́мліваю устры́мліваем
2-я ас. устры́мліваеш устры́мліваеце
3-я ас. устры́млівае устры́мліваюць
Прошлы час
м. устры́мліваў устры́млівалі
ж. устры́млівала
н. устры́млівала
Загадны лад
2-я ас. устры́млівай устры́млівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час устры́мліваючы

Крыніцы: piskunou2012.

устрымо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. устрымо́ўваюся устрымо́ўваемся
2-я ас. устрымо́ўваешся устрымо́ўваецеся
3-я ас. устрымо́ўваецца устрымо́ўваюцца
Прошлы час
м. устрымо́ўваўся устрымо́ўваліся
ж. устрымо́ўвалася
н. устрымо́ўвалася
Загадны лад
2-я ас. устрымо́ўвайся устрымо́ўвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час устрымо́ўваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

устрымо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. устрымо́ўваю устрымо́ўваем
2-я ас. устрымо́ўваеш устрымо́ўваеце
3-я ас. устрымо́ўвае устрымо́ўваюць
Прошлы час
м. устрымо́ўваў устрымо́ўвалі
ж. устрымо́ўвала
н. устрымо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. устрымо́ўвай устрымо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час устрымо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

У́стрынь-Бо́ркі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. У́стрынь-Бо́ркі
Р. У́стрынь-Бо́рак
У́стрынь-Бо́ркаў
Д. У́стрынь-Бо́ркам
В. У́стрынь-Бо́ркі
Т. У́стрынь-Бо́ркамі
М. У́стрынь-Бо́рках