каньё́нінг
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
каньё́нінг |
| Р. |
каньё́нінгу |
| Д. |
каньё́нінгу |
| В. |
каньё́нінг |
| Т. |
каньё́нінгам |
| М. |
каньё́нінгу |
Крыніцы:
piskunou2012.
каньё́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
каньё́нны |
каньё́нная |
каньё́ннае |
каньё́нныя |
| Р. |
каньё́ннага |
каньё́ннай каньё́ннае |
каньё́ннага |
каньё́нных |
| Д. |
каньё́ннаму |
каньё́ннай |
каньё́ннаму |
каньё́нным |
| В. |
каньё́нны (неадуш.) каньё́ннага (адуш.) |
каньё́нную |
каньё́ннае |
каньё́нныя (неадуш.) каньё́нных (адуш.) |
| Т. |
каньё́нным |
каньё́ннай каньё́ннаю |
каньё́нным |
каньё́ннымі |
| М. |
каньё́нным |
каньё́ннай |
каньё́нным |
каньё́нных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
канькабе́жац
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канькабе́жац |
канькабе́жцы |
| Р. |
канькабе́жца |
канькабе́жцаў |
| Д. |
канькабе́жцу |
канькабе́жцам |
| В. |
канькабе́жца |
канькабе́жцаў |
| Т. |
канькабе́жцам |
канькабе́жцамі |
| М. |
канькабе́жцу |
канькабе́жцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канькабе́жка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канькабе́жка |
канькабе́жкі |
| Р. |
канькабе́жкі |
канькабе́жак |
| Д. |
канькабе́жцы |
канькабе́жкам |
| В. |
канькабе́жку |
канькабе́жак |
| Т. |
канькабе́жкай канькабе́жкаю |
канькабе́жкамі |
| М. |
канькабе́жцы |
канькабе́жках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
канькабе́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канькабе́жны |
канькабе́жная |
канькабе́жнае |
канькабе́жныя |
| Р. |
канькабе́жнага |
канькабе́жнай канькабе́жнае |
канькабе́жнага |
канькабе́жных |
| Д. |
канькабе́жнаму |
канькабе́жнай |
канькабе́жнаму |
канькабе́жным |
| В. |
канькабе́жны (неадуш.) канькабе́жнага (адуш.) |
канькабе́жную |
канькабе́жнае |
канькабе́жныя (неадуш.) канькабе́жных (адуш.) |
| Т. |
канькабе́жным |
канькабе́жнай канькабе́жнаю |
канькабе́жным |
канькабе́жнымі |
| М. |
канькабе́жным |
канькабе́жнай |
канькабе́жным |
канькабе́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́нькала
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́нькала |
ка́нькалы |
| Р. |
ка́нькалы |
ка́нькал |
| Д. |
ка́нькале |
ка́нькалам |
| В. |
ка́нькалу |
ка́нькал |
| Т. |
ка́нькалай ка́нькалаю |
ка́нькаламі |
| М. |
ка́нькале |
ка́нькалах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́нькала
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́нькала |
ка́нькалы |
| Р. |
ка́нькалы |
ка́нькал |
| Д. |
ка́нькалу |
ка́нькалам |
| В. |
ка́нькалу |
ка́нькал |
| Т. |
ка́нькалам |
ка́нькаламі |
| М. |
ка́нькале |
ка́нькалах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́ньканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́ньканне |
ка́ньканні |
| Р. |
ка́нькання |
ка́ньканняў |
| Д. |
ка́ньканню |
ка́ньканням |
| В. |
ка́ньканне |
ка́ньканні |
| Т. |
ка́ньканнем |
ка́ньканнямі |
| М. |
ка́ньканні |
ка́ньканнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.