дыягра́мны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыягра́мны |
дыягра́мная |
дыягра́мнае |
дыягра́мныя |
| Р. |
дыягра́мнага |
дыягра́мнай дыягра́мнае |
дыягра́мнага |
дыягра́мных |
| Д. |
дыягра́мнаму |
дыягра́мнай |
дыягра́мнаму |
дыягра́мным |
| В. |
дыягра́мны (неадуш.) дыягра́мнага (адуш.) |
дыягра́мную |
дыягра́мнае |
дыягра́мныя (неадуш.) дыягра́мных (адуш.) |
| Т. |
дыягра́мным |
дыягра́мнай дыягра́мнаю |
дыягра́мным |
дыягра́мнымі |
| М. |
дыягра́мным |
дыягра́мнай |
дыягра́мным |
дыягра́мных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
дыядо́х
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыядо́х |
дыядо́хі |
| Р. |
дыядо́ха |
дыядо́хаў |
| Д. |
дыядо́ху |
дыядо́хам |
| В. |
дыядо́ха |
дыядо́хаў |
| Т. |
дыядо́хам |
дыядо́хамі |
| М. |
дыядо́ху |
дыядо́хах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыядэ́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыядэ́ма |
дыядэ́мы |
| Р. |
дыядэ́мы |
дыядэ́м |
| Д. |
дыядэ́ме |
дыядэ́мам |
| В. |
дыядэ́му |
дыядэ́мы |
| Т. |
дыядэ́май дыядэ́маю |
дыядэ́мамі |
| М. |
дыядэ́ме |
дыядэ́мах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыя́кан
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыя́кан |
дыя́каны |
| Р. |
дыя́кана |
дыя́канаў |
| Д. |
дыя́кану |
дыя́канам |
| В. |
дыя́кана |
дыя́канаў |
| Т. |
дыя́канам |
дыя́канамі |
| М. |
дыя́кане |
дыя́канах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыякані́са
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыякані́са |
дыякані́сы |
| Р. |
дыякані́сы |
дыякані́с |
| Д. |
дыякані́се |
дыякані́сам |
| В. |
дыякані́су |
дыякані́с |
| Т. |
дыякані́сай дыякані́саю |
дыякані́самі |
| М. |
дыякані́се |
дыякані́сах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыя́каніха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыя́каніха |
дыя́каніхі |
| Р. |
дыя́каніхі |
дыя́каніх |
| Д. |
дыя́канісе |
дыя́каніхам |
| В. |
дыя́каніху |
дыя́каніх |
| Т. |
дыя́каніхай дыя́каніхаю |
дыя́каніхамі |
| М. |
дыя́канісе |
дыя́каніхах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
дыякані́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыякані́я |
дыякані́і |
| Р. |
дыякані́і |
дыякані́й |
| Д. |
дыякані́і |
дыякані́ям |
| В. |
дыякані́ю |
дыякані́і |
| Т. |
дыякані́яй дыякані́яю |
дыякані́ямі |
| М. |
дыякані́і |
дыякані́ях |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыя́канскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыя́канскі |
дыя́канская |
дыя́канскае |
дыя́канскія |
| Р. |
дыя́канскага |
дыя́канскай дыя́канскае |
дыя́канскага |
дыя́канскіх |
| Д. |
дыя́канскаму |
дыя́канскай |
дыя́канскаму |
дыя́канскім |
| В. |
дыя́канскі (неадуш.) дыя́канскага (адуш.) |
дыя́канскую |
дыя́канскае |
дыя́канскія (неадуш.) дыя́канскіх (адуш.) |
| Т. |
дыя́канскім |
дыя́канскай дыя́канскаю |
дыя́канскім |
дыя́канскімі |
| М. |
дыя́канскім |
дыя́канскай |
дыя́канскім |
дыя́канскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыя́канства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дыя́канства |
| Р. |
дыя́канства |
| Д. |
дыя́канству |
| В. |
дыя́канства |
| Т. |
дыя́канствам |
| М. |
дыя́канстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дыя́канстваваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дыя́канствую |
дыя́канствуем |
| 2-я ас. |
дыя́канствуеш |
дыя́канствуеце |
| 3-я ас. |
дыя́канствуе |
дыя́канствуюць |
| Прошлы час |
| м. |
дыя́канстваваў |
дыя́канствавалі |
| ж. |
дыя́канствавала |
| н. |
дыя́канствавала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дыя́канствуючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.