Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

апраці́вець

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апраці́вею апраці́веем
2-я ас. апраці́вееш апраці́вееце
3-я ас. апраці́вее апраці́веюць
Прошлы час
м. апраці́веў апраці́велі
ж. апраці́вела
н. апраці́вела
Дзеепрыслоўе
прош. час апраці́веўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апрацо́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апрацо́ўванне
Р. апрацо́ўвання
Д. апрацо́ўванню
В. апрацо́ўванне
Т. апрацо́ўваннем
М. апрацо́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апрацо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. апрацо́ўваецца апрацо́ўваюцца
Прошлы час
м. апрацо́ўваўся апрацо́ўваліся
ж. апрацо́ўвалася
н. апрацо́ўвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апрацо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. апрацо́ўваю апрацо́ўваем
2-я ас. апрацо́ўваеш апрацо́ўваеце
3-я ас. апрацо́ўвае апрацо́ўваюць
Прошлы час
м. апрацо́ўваў апрацо́ўвалі
ж. апрацо́ўвала
н. апрацо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. апрацо́ўвай апрацо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час апрацо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апрацо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. апрацо́ўка апрацо́ўкі
Р. апрацо́ўкі апрацо́вак
Д. апрацо́ўцы апрацо́ўкам
В. апрацо́ўку апрацо́ўкі
Т. апрацо́ўкай
апрацо́ўкаю
апрацо́ўкамі
М. апрацо́ўцы апрацо́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апрацо́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апрацо́ўчы апрацо́ўчая апрацо́ўчае апрацо́ўчыя
Р. апрацо́ўчага апрацо́ўчай
апрацо́ўчае
апрацо́ўчага апрацо́ўчых
Д. апрацо́ўчаму апрацо́ўчай апрацо́ўчаму апрацо́ўчым
В. апрацо́ўчы (неадуш.)
апрацо́ўчага (адуш.)
апрацо́ўчую апрацо́ўчае апрацо́ўчыя (неадуш.)
апрацо́ўчых (адуш.)
Т. апрацо́ўчым апрацо́ўчай
апрацо́ўчаю
апрацо́ўчым апрацо́ўчымі
М. апрацо́ўчым апрацо́ўчай апрацо́ўчым апрацо́ўчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апрацо́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апрацо́ўшчык апрацо́ўшчыкі
Р. апрацо́ўшчыка апрацо́ўшчыкаў
Д. апрацо́ўшчыку апрацо́ўшчыкам
В. апрацо́ўшчыка апрацо́ўшчыкаў
Т. апрацо́ўшчыкам апрацо́ўшчыкамі
М. апрацо́ўшчыку апрацо́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апрацо́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. апрацо́ўшчыца апрацо́ўшчыцы
Р. апрацо́ўшчыцы апрацо́ўшчыц
Д. апрацо́ўшчыцы апрацо́ўшчыцам
В. апрацо́ўшчыцу апрацо́ўшчыц
Т. апрацо́ўшчыцай
апрацо́ўшчыцаю
апрацо́ўшчыцамі
М. апрацо́ўшчыцы апрацо́ўшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апрача́

прыназоўнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апрашча́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. апрашча́юся апрашча́емся
2-я ас. апрашча́ешся апрашча́ецеся
3-я ас. апрашча́ецца апрашча́юцца
Прошлы час
м. апрашча́ўся апрашча́ліся
ж. апрашча́лася
н. апрашча́лася
Загадны лад
2-я ас. апрашча́йся апрашча́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час апрашча́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.