апрацо́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| апрацо́ўшчыца | апрацо́ўшчыцы | |
| апрацо́ўшчыцы | апрацо́ўшчыц | |
| апрацо́ўшчыцы | апрацо́ўшчыцам | |
| апрацо́ўшчыцу | апрацо́ўшчыц | |
| апрацо́ўшчыцай апрацо́ўшчыцаю |
апрацо́ўшчыцамі | |
| апрацо́ўшчыцы | апрацо́ўшчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)