Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

лю́ба

1. прысл. lieb, líebevoll;

2. у знач вык разм. es ist éine Fréude (zu + inf);

лю́ба глядзе́ць es ist éine Fréude ánzusehen*

любава́цца bewúndern vt; séine Áugen [Blícke] an etw. (D) wéiden; sich ergötzen (на каго-н., на што-н. an D) (высок.)

лю́басны lieb; líebwert

лю́басць ж. (да чаго-н.) Líebe f - (zu D)

любата́ ж. Hérrlichkeit f -, Schönheit f -

лю́бачка ж. разм. Hérzchen n -s, -, Schätzchen n -s, -

Лю́бек м. Lǘbeck n -s

лю́бенькі разм.

1. nett (сімпатычны); níedlich (прыгожанькі);

2. lieb, gelíebt; (у звароце) mein Herz; Líebling m -(e)s, -e

любі́мец м., любі́міца ж. разм. Líebling m -s, -e

любі́мчык м. разм.

1. пагард. Günstling m -(e)s, -e; Vórzugskind n -(e)s, -es;

2. (у сям’і) Schóßkind n, Líeblingskind n