льга прысл., (пасля зычнага і на пачатку сказа ільга́) у знач. безас. вык перакладаецца пры дапамозе дзеяслова dürfen*;
ці льга гэ́та рабіць? ob man es tun darf?
льго́та ж. гл. ільгота
льго́тны гл. ільготны