Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

выкана́нне н.

1. Áusführung f -, -en; Erfüllung f -; Vollzíehung f -; Dúrchführung f -, (здзяйсненне);

выкана́нне пажада́ння Erfüllung des Wúnsches;

выкана́нне абавя́зку Pflíchterfüllung f -;

выкана́нне прысу́ду Vollstréckung [Vollzíehung] des Úrteils;

праве́рка выкана́ння Kontrólle der Dúrchführung;

прыступі́ць да выкана́ння сваі́х абавя́зкаў séine Árbeit áufnehmen*, sein Amt ántreten*;

2. (на сцэне і г. д.) Dárstellung f -, -en; Dárbietung f -, -en; Áusführung f -, -en;

у выкана́нні (каго-н.) vórgetragen, áusgeführt von (D);

у выкана́нні хо́ру gesúngen [vórgetragen] vom Chor [ko:r]

вы́кананы

1. erfüllt; verwírklicht, dúrchgeführt (ажыцеўлёны); áusgeführt (здзейснены); vollzógen (прысуд);

2. (на сцэне і пад.) vórgetragen, dárgeboten; dárgestellt (пра ролю)

выкана́ўца м.

1. áusführende Peгsón; áusführendes Orgán;

выкана́ўца абавя́зкаў Stéllvertreter m -s, -;

выкана́ўца абавя́зкаў дырэ́ктара stéllvertredender Diréktor;

часо́вы выкана́ўца абавя́зкаў interimístisch

2. (артыст) Dársteller m -s, -, Interprét m -en, -en;

выкана́ўца наро́дных пе́сень Vólksliedersänger m -s, -

выкана́ўчы vollzíehend, Vollzúgs-; exekutív;

выкана́ўчая ўла́да Exekutíve [-və] f -, vollzíehende Gewált, Vollzúgsgewalt f -; Exekutívgewalt f -;

вышэ́йшы выкана́ўчы о́рган die höchste Exekutíve

вы́канаць áusführen vt; vollzíehen* vt; erfüllen vt; verwírklichen vt (ажыццяўляць);

вы́канаць зага́д éinen Beféhl áusführen;

вы́канаць абяца́нне ein Verspréchen halten*;

вы́канаць чыю-н про́сьбу j-m éine Bítte gewähren;

вы́канаць даручэ́нне éinen Áuftrag áusführen;

2. (на сцэне) vórtragen* vt; dárbieten*;

вы́канаць ро́лю éine Rólle spíelen

выканка́м м. Exekutívkomitee n -s, -s

вы́капаны

1. áusgegraben;

2. перан. hervórgeholt, hervórgekramt

вы́капаць

1. (я́му) gráben* vt;

2. (адкапаць) áusgraben* vt;

3. перан. разм. hervórholen vt, hervórkramen vt

вы́капень м. Fossíl n -s, -i¦en; Minerál n -s, -e і -i¦en;

кары́сныя вы́капні горн., геагр. Mineráli¦en pl, Bódenschätze pl

выкапнёвы fossíl; áusgegraben; verstéinert