Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

афіцыя́нтка ж. Kéllnerin f -, -nen; Serviererin [-´vi:-] f -, -nen

афіцэ́р м. Offizíer m -s, -e;

афіцэ́р генера́льнага шта́ба Generálstäbler m -s, -, Generálstabsoffizier m;

афіцэ́р абавязко́вай слу́жбы aktíver [-vər] Offizíer;

страявы́ афіцэ́р Fróntoffizier m;

афіцэ́р фло́ту Maríneoffizier m

афіцэ́рскі Offizíer(s)-;

афіцэ́рскі склад Offizíerskorps [-kɔ:r] n - [-kɔ:rs];

афіцэ́рскае зва́нне Offizíersrang m -(e)s, -ränge

афіцэ́рства н. зборн. Offizíerskorps [-kɔ:r] n - [-kɔ:rs], pl - [-kɔ:rs]

афі́ша ж. Plakát n -(e)s, -e, Ánschlag m -(e)s, -schläge, Áushang m -(e)s, -hänge

афішава́ць, афішы́раваць zur Schau trágen* [stéllen]

афо́рміцца

1. sich heráusbilden, éndgültige Gestált [Form] ánnehmen*;

2. (выканаць фармальнасці) die Formalitäten erlédigen;

3.:

афо́рміцца на пра́цу éingestellt wérden

афо́рміць

1. (надаць сілу закона) réchtskräftig [réchtsgültig] máchen; in Órdnung bríngen*;

афо́рміць арганізацы́йна organisatórisch régeln;

2. (надаць закончаны выгляд) áusgestalten vt, áusstatten vt, áufmachen vt;

3. (прыняць на працу) éinstellen vt

афо́рт м. маст. Radíerung f -, -en

А́фрыка ж. Áfrika n -s