чу́хацца
1. (скрэбці цела) sich krátzen [júcken –
2.
чу́хацца
1. (скрэбці цела) sich krátzen [júcken –
2.
чу́хаць krátzen
чу́хаць паты́ліцу (задумліва, здзіўлена) sich (nachdenklich, verwundert) am Kopf krátzen
чу́цца
1. (быць чутным) zu hören sein;
2. (гучаць) ertönen
мне чу́ецца му́зыка ich höre Musík
чуццё
1. (у жывёл) Spürsinn
2.
чуцьI
1. hören
не чу (быць глухаватым) schwer hören, schwérhörig sein;
тут нас ніхто́ не чуе hier hört uns níemand;
2.
я чую пах ich ríeche etwas
чуе маё сэ́рца ich fühle, ich habe ein (Vór)gefühl
чуцьII
чу́чала
1. Balg
2.
чу́шка
чхаць, чхнуць
1. níesen
2.
мне чхаць на яго́ ich pféife auf ihn
чыгу́н
1. Gússeisen
2. (гаршчок) gússeiserner Topf