Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«

рва́цца

1. réißen* vi (s), zerréißen* vi (s); verschléißen* vi (зношвацца);

2. (пра бомбу) explodíeren* vi (s);

3. (імкнуцца) auf etw. (A) brénnen*; begíerig sein (да чаго-н. nach D, auf A);

◊

дзе ко́ратка [то́нка];

там і рве́цца wo es dünn ist, da reißt’s

рваць​I

1. réißen* vt; ábreißen* vt (адрываць); áusreißen* vt (вырываць); (áb)pflücken vt (зрываць);

рваць кве́ткі Blúmen pflücken;

рваць на сабе́ во́пратку sich (D) die Kléider vom Léibe réißen*;

2. (на кавалкі) zerréißen* vt;

3. (стасункі і г. д.) ábbrechen* vt, bréchen* vi (з кім-н. mit D);

◊

рваць на сабе́ валасы sich (D) die Háare (áus)ráufen;

рваць зу́бы Zähne zíehen*

рваць​II безас. разм. (ванітаваць):

яго́ рве er erbrícht (sich), er übergíbt sich, er bricht

рво́та ж. разм. Erbréchen n -s, Bréchen n -s;

вы́клікаць рво́ту éinen Bréchreiz verúrsachen

РГА (рэспубліканскае грамадскае аб’яднанне) гл. ГА

ржа ж. Rost m -es

ржаве́ць (ver)rósten vi (s), Rost ánsetzen

ржа́вы róstig;

ржа́вая пля́ма Róstfleck m -(e)s, -e

ржа́ўленне н. Ánrosten n -s

ржаць

1. (пра каня) wíehern vi;

2. перан. разм. wíehernd láchen