расстраля́ць
1. erschíeßen
расстраля́ць на ме́сцы stándrechtlich erschíeßen
2. (усе патроны) verschíeßen
расстраля́ць
1. erschíeßen
расстраля́ць на ме́сцы stándrechtlich erschíeßen
2. (усе патроны) verschíeßen
расстро́ены
1. (пра здароўе
расстро́ены стра́ўнік verdórbener Mágen;
2. (пра музычны інструмент) verstímmt;
3. (аб планах, намерах) veréitelt;
4. (пра чалавека) níedergeschlagen, verstímmt, míssgestimmt;
5. (пра беспарадак):
расстро́еная гаспада́рка verkómmene [verlótterte] Wírtschaft
расстро́іцца
1. (стаць беспарадкавым) in Verwírrung geráten
2. (не здзейсніцца) nicht zu Stánde kómmen
3. (пра музычныя інструменты) sich verstímmen;
4. (засмуціцца) sich (
расстро́іць, расстро́йваць
1. (парушыць строй, парадак) verwírren
2. (музычны інструмент) verstímmen
3. (перашкодзіць ажыццяўленню чаго
4. (засмуціць каго
расстро́йства
1. Verwírrung
2. (благі настрой):
быць у расстро́йстве schléchter Láune sein, míssgestimmt sein;
3.
расстро́йства мо́вы Spráchfehler
расстро́йства дыха́ння Átmungsstörung
расстро́йства стра́ўніка Mágenverstimmung
расстрэ́л
расстрэ́л закла́днікаў Géiselerschießung
прысудзі́ць да расстрэ́лу zum Tóde durch Erschíeßen verteilen
расступі́цца Platz máchen, Raum gében
рассудзі́ць
1. (устанавіць, хто правы, хто вінаваты) entschéiden
2. (падумаць) erwägen
рассу́нуць aus¦einánder rücken, aus¦einánder schíeben
рассціла́нне