Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

прычыне́нне н. Zúfügen n -s

прычыні́цца^I

1. (паслужыць прычынай чаго-н.) der Grund sein (für A);

2. разм. (здарыцца) geschéhen* vi (s), vórfallen* vi (s), vórkommen* vi (s); passíeren vi (s);

прычыні́лася бяда́ es gescháh [passíerte] ein Únglück

прычыні́цца^II (няшчыльна зачыніцца) zúgehen* vi (s); nicht ganz [nicht fest] geschlóssen sein

прычыні́ць^I (паслужыць прычынай) verúrsachen vt; zúfügen vt;

прычыні́ць шко́ду Scháden zúfügen [ántun*, ánrichten, verúrsachen];

прычыні́ць кло́пат Schereréien máchen [verúrsachen];

прычыні́ць го́ра Kúmmer beréiten

прычыні́ць^II (няшчыльна зачыніць) ánlehnen vt, nicht fest [nicht ganz] schlíeßen*;

прычыні́ць дзве́ры die Tür ánlehnen [nicht ganz zúmachen]

прычы́нны kausál, úrsächlich;

прычы́нная су́вязь úrsächlicher Zusámmen hang, Kausálzusammenhang m -(e)s

прычыня́цца гл. прычыніцца I, II

прычыня́ць гл. прычыніць I, II

прычэ́п м. тэх. Ánhängewagen m -s, -, Ánhänger m -s, -

прычэ́пка ж.

1. (дзеянне) Ánhängen n -s; Ánkuppeln n -s, Ánkupp(e)lung f -, -en (вагонаў і г. д.);

2. разм. (прыдзірка) Nörgeléi f -, -en