Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

першаку́рснік м. Studént des érsten Stúdi¦enjahres, Érstsemester n -s, - (разм.)

першапачатко́ва прысл., першапачатко́вы úrsprünglich, ánfänglich, Ánfangs-

першапрахо́дзец м., першапрахо́дца м.

1. Entdécker m -s, -;

2. перан. Pioníer -s, -e, Báhnbrecher m -s, -

першапрычы́на ж. філас., тс. перан. Grúnd¦ursache f -, -n

першара́дны канц. érst¦rangig, érstklassig; im höchsten Gráde, von überrágender Bedéutung;

спра́ва першара́днай ва́жнасці éine Sáche von állergrößter [érstrangiger] Bedéutung, éine im höchsten Gráde wíchtige Ángelegenheit

першаразра́днік м. Spórtler der Léistungsklasse

першаро́дства н.

1. уст. Érstgeburt f -;

2. перан. (першынство ў чым-н.) Vórrang m -(e)s

першасвята́р, першасвяшчэ́ннік м. Hóhepriester [Hóher Príester] m -s, -

пе́ршасны primär; Erst-, úrsprünglich (першапачатковы);

пе́ршасная апрацо́ўка Érstbearbeitung f -

першацве́т м. бат. Prímel f -, -n