ната́цыяI ж. разм. (настаўленне, павучанне) Verwéis m -es, -e, Stráfpredigt f -, -en; Stándpauke f -, -n;
◊
чыта́ць ната́цыі каму-н. j-m die Leviten [-´vi:-] lesen*; éine Stráfpredigt hálten*
ната́цыяII ж. (сістэма ўмоўных знакаў) Notíerung f -, -en
натачы́ць
1. разм. (рабіць вострым на тачыле) schléifen* vt;
2. (вырабіць нейкую колькасць на такарным станку) (éine bestímmte Ménge) dréhen vt (па метале); dréchseln vt (па дрэве)
натвары́ць ánstellen vt, ánrichten vt
натка́ць (in Ménge) wében vt, fértig wében vt
наткну́цца
1. (наскочыць) stóßen* vi (s) (на каго-н., што-н. auf A, an A); sich áufspießen (на цвік);
2. (нечакана сустрэць) plötzlich fínden*, únerwartet begégnen (на каго-н. D); zusámmentreffen* vi (s) (на каго-н. mit D)
нато́ркаць (in gróßer Ménge) áufstecken vt, áufspießen vt
нато́ўп м. Ménge f -, -n; Ménschenhaufen m -s, -
нато́ўпам прысл. álle zusámmen, geméinsam; in Mássen, in Scháren
натр м. хім. Natrón n -s, Nátriumoxyd n -(e)s;
е́дкі натр Ätznatron n;
фто́рысты натр Nátriumfluorid n -(e)s, Fluórnatrium n -s