насамрэ́ч прысл. разм. in der Tat, tátsächlich
насаро́г м. заал. Náshorn n -(e)s, -hörner
наса́ты mit gróßer Náse, lángnasig
На́сау нескл. м. Nássau n -s
насвіня́чыць
1. груб. (набрудзіць) beschmútzen vt, Schmutz heréinschleppen;
2. перан. (нашкодзіць) geméin hándeln, Geméinheiten begéhen*
насві́стваць (vor sich hin) pféifen* vi
насе́ленасць ж. Bevölkerungsdichte f -, -en
насе́лены bevölkert; bewóhnt (жылы, заселены)
насе́льнік м. Bewóhner m -s, -, Éinwohner m -s, -; Ánwohner m -s, - (вуліцы);
гарадскі́ насе́льнік Stádtbewohner m, Städter m -s, -;
карэ́нны насе́льнік Úr¦einwohner m -s, -
насе́льніцтва н. Bevölkerung f -, -en; Bewóhnerschaft f -, Éinwohnerschaft f - (горада, дома);
грамадзя́нскае насе́льніцтва Zivilbevölkerung [-´vi:l-];
пе́рапіс насе́льніцтва Vólkszählung f -, -en, Zénsus m -, - [-u:s]