Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«

адка́зна прысл. verántwortlich; гл. тс. адказны

адка́знасць ж. Verántwortung f -, Verántwortlichkeit f; Háftung f -;

узя́ць на сябе́ адка́знасць за што-н. die Verántwortung für etw. (A) übernéhmen*;

зняць з сябе́ адка́знасць die Verántwortung áblehnen;

ускла́сці адка́знасць на каго-н. за што-н. j-n für etw. verántwortlich máchen;

падзяля́ць адка́знасць mítverantwortlich sein;

2. эк. Háftung f -;

неабмежава́ная адка́знасць únbegrenzte Háftung;

абмежава́ная адка́знасць begrénzte Háftung;

адка́знасць вытво́рцы Produzéntenhaftung f

адка́зны

1. verántwortlich; háftbar;

адка́зныя адно́сіны [ста́ўленне] да пра́цы verántwortungsbewusste Éinstellung zur Árbeit;

2. (важны) verántwortlich, verántwortungsvoll; entschéidend (рашучы);

адка́знае даручэ́нне verántwortungsvoller Áuftrag;

адка́зная паса́да ein verántwortlicher [gehóbener] Pósten

адка́зчык м.

1. юрыд. Beklágte sub m, f -n, -n, Verántwortliche sub m, f -n, -n;

2. (прылада) Ántwortsender m -s, -, Ántwortgerät n -(e)s, -e

адказыра́ць вайск. разм. Éhrenbezeigung erwéisen*, grüßen vt, salutíeren vi

адкало́цца

1. (аддзяліцца) sich ábspalten; ábbrechen* vi (s); sich (lós)lösen;

2. (парваць сувязь) bréchen* vi (ад каго-н., чаго-н. von D); sich ábspalten (ад каго-н., чаго-н. von D)

адкало́ць

1.(частку чаго-н.) ábhauen* vt; ábspalten vt, ábbrechen* vt (цукар, камень);

2. (адшпільваць) (lós)lösen vt, lósmachen vt;

3.

адкало́ць ну́мар разм. ánstellen vt

адкалупа́ць, адкалу́пваць разм. wégkratzen vt, wégstochern vt

адкамандзірава́ны (адкуль-н.) ábkommandiert, ábberufen; (куды-н.) geschíckt, kommandíert

адкамандзірава́ць, адкамандзіро́ўваць

1. (куды-н.) kommandíeren vt, schícken vt;

2. (адкуль-н.) ábkommandieren vt, ábberufen* vt