звя́занасць ж. Gebúndenheit f -, Únfreiheit f -; Befángenheit f - (нясмеласць)
звя́заны
1. gebúnden, verbúnden; перан. тс. alliíert (з кім-н. mit D);
2. (сціснуты; абмежаваны) únfrei, befángen; gezwúngen, gehémmt;
звя́заныя ру́хі únfreie [befángene, gehémmte] Bewégungen
звяза́цца
1. (устанавіць сувязь) sich in Verbíndung sétzen; in Verbíndung tréten*; Verbíndung áufnehmen*;
з ім мо́жна звяза́цца праз тэлефо́н er ist telefónisch zu erréichen;
2. разм. (уступіць у пэўныя стасункі з кім-н.) sich éinlassen* (mit D);
3. разм. (з чым-н.) sich (D) etw. áufhalsen, sich (D) etw. auf den Hals láden*
звяза́ць
1. (змацаваць) bínden* vt, zusámmenbinden* vt;
звяза́ць у ву́зел etw. bündeln, etw. zu éinem Bündel schnüren [zusámmenbinden*];
2. (наладзіць сувязь) verbínden* vt, verknüpfen vt, in Verbíndung sétzen;
3. (зрабіць што-н вязаннем) strícken vt
звя́званне н. Zusámmenbinden n -s; Bündeln n -; перан. Verknüpfen n -s
звя́зваць
1. гл. звязаць;
2. (пра вяжучыя ўласцівасці) zusámmenziehen* vt
звязда́ ж. (Wéihnachts)stern m -(e)s, -e
звязда́р м. уст. Stérndeuter m -s, -; Astrológe m -n, -n; разм. жарт., пагард. Stérngucker m -s, -
звя́зка ж.
1. (аднародных рэчаў) Bündel m -s, -; Bund m, n -(e)s, -e (ключоў);
звя́зка ручны́х грана́т вайск. gebállte Ládung;
звя́зкамі bündelweise, búndweise;
2. анат. (séhniges) Band n -(e)s, Bänder;
расцяжэ́нне звя́зак мед. Bänderzerrung f -, -en, Séhnenzerrung f;
анат. галасавы́я звя́зкі Stímmbänder pl;
3. лінгв. Kópula f -, -s і -lae [-ɛ]
звя́зна прысл. zusámmenhängend