ачэ́плены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ачапіць.
ачэ́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да ачапіць.
ачэ́рнены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ачарніць.
ачэ́сванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. ачэсваць — ачасаць.
ачэ́свацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да ачасацца.
2. Зал. да ачэсваць.
ачэ́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да ачасаць.
ашаламані́цца, ‑маню́ся, ‑мо́нішся, ‑мо́ніцца; зак.
Абл. Тое, што і ашаламіцца. Адам Бародзіч як бы крыху ашаламаніўся ад гэтай Галенінай гаворкі. Чорны. Прахапіліся [хлопцы] і ашаламаніліся: давай ісці назад у Нясвіж! Лужанін.
ашаламані́ць, ‑маню, ‑моніш, ‑моніць; зак., каго.
Абл. Тое, што і ашаламіць. Трапятун са скуры лузаецца, каб ашаламаніць вас патокам слоў і ў той жа час не выказаць ніводнай свае думкі. Вітка.
ашаламі́цца, ‑ламлюся, ‑ломішся, ‑ломіцца; зак.
Разгубіцца, здзівіцца. Незнаёмаму з тутэйшымі балотамі чалавеку небяспечна забірацца ў гэтыя нетры: заедзеш, ашаломішся, заблудзіш і не патрапіш выбрацца, бо, апроч густых чаротаў ды неба над галавою, нічога не ўбачыш. Колас. — Не пазнаеш? — перачытаў Рыгора Артур. — Ах, даруй, я зусім ашаламіўся... Гартны.