Verbum

рэтраншэме́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Уст. Умацаванне, размешчанае ззаду галоўнай пазіцыі таго, хто абараняецца.

[Фр. retranchement.]

рэтраспекты́ва, ‑ы, ж.

Кніжн. Тое, што змяшчае рэтраспектыўны агляд (рэтраспектыўная выстаўка, дэманстрацыя, апісанне і пад.). Рэтраспектыва дакументальных фільмаў. Рэтраспектыва савецкага балета.

рэтраспекты́ўны, ‑ая, ‑ае.

Звернуты назад, да мінулага. Сучасная паэзія накіроўвала .. [Бярозкіна] рэтраспектыўны погляд не далей 30‑х, у крайнім выпадку не далей 20‑х гадоў. Каваленка.

[Ад лац. retro — назад і spectare — глядзець.]

рэтраспе́кцыя, ‑і, ж.

Рэтраспектыўны агляд, зварот да мінулага.

рэ́туш, ‑ы, ж.

Выпраўленне, падрысоўванне фотаздымка або негатыва і пад. — Я пайду ды аддам мастаку на рэтуш. Здымкаў дадзім як больш, яны паласу ўпрыгожаць, — заспяшаўся Шаевіч. Сабаленка.

[Фр. retouche.]

рэтушава́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для рэтушавання. Рэтушавальныя прылады.

рэтушава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. рэтушаваць.

рэтушава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад рэтушаваць.

рэтушава́цца, ‑шуецца; незак.

Зал. да рэтушаваць.

рэтушава́ць, ‑шую, ‑шуеш, ‑шуе; зак. і незак., што.

Падправіць (надпраўляць) рэтушшу. Рэтушаваць фотаздымак. Рэтушаваць партрэт.

[Фр. retoucher.]