парадо́кс, ‑а,
Думка, меркаванне, якое разыходзіцца з агульнапрынятымі поглядамі, супярэчыць разумнаму сэнсу.
[Ад грэч. parádoxos — нечаканы, дзіўны.]
парадо́кс, ‑а,
Думка, меркаванне, якое разыходзіцца з агульнапрынятымі поглядамі, супярэчыць разумнаму сэнсу.
[Ад грэч. parádoxos — нечаканы, дзіўны.]
пара́дчык, ‑а,
парадчэ́лы, ‑ая, ‑ае.
Які парадчэў, стаў радчэйшым.
парадчэ́ць, ‑эе;
Тое, што і парадзець.
парады́гма, ‑ы,
[Ад грэч. parádeigma — прыклад, узор.]
парады́йнасць, ‑і,
Уласцівасць парадыйнага.
парады́йны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пародыі.
парады́ст, ‑а,
Той, хто піша пародыі; аўтар пародый.
парады́чны, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і парадыйны.
параённы, ‑ая, ‑ае.
Які праводзіцца, робіцца па раёнах.