анестэзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Абязболіць (абязбольваць) пры дапамозе анестэзійных сродкаў.
анестэзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Абязболіць (абязбольваць) пры дапамозе анестэзійных сродкаў.
анестэзі́я, ‑і,
1. Страта або паслабленне ўспрымальнасці да знешніх раздражненняў.
2. Абязбольванне пры дапамозе анестэзійных сродкаў.
[Ад грэч. anaisthēsia — неадчувальнасць.]
анеўры́зма, ‑ы,
Мясцовае расшырэнне артэрыі, выкліканае пашкоджаннем, змяненнем яе сценак.
[Ад грэч. aneurysma — расшырэнне.]
анёл, ‑а,
1. У рэлігійным вучэнні пасланец бога, якога малявалі ў выглядзе юнака з крыламі.
2.
анёлак, ‑лка,
1.
2. Пра дзіця, маладую дзяўчыну ці юнака мілага, прыемнага выгляду.
анёльскі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае дачыненне да анёла (у 1 знач.).
2.
анёры, ‑аў;
У выразе: з усімі анёрамі (
[Ад фр. honneurs — фігуры (у картачнай гульні).]
ані́,
Ніколькі, зусім.
аніба́лаў, ‑лава.
У выразе: анібалава клятва — выраз, які ўжываецца для абазначэння цвёрдай рашучасці змагацца з кімабо з чым‑н. да канца.
[Ад імя карфагенскага палкаводца Анібала (247–183 да н. э.), які, паводле падання, яшчэ хлопчыкам пакляўся быць усё жыццё непрымірымым ворагам Рыма.]
аніво́дны, ‑ая, ‑ае.