Verbum

падчыта́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Разм. Пачытаць выбарачна, у дадатак да раней прачытанага. Карыстаючыся вольным днём, Сцёпка падчытаў сёе-тое з таго, што ўваходзіла ў праграму яго дзейнасці на вёсцы. Колас.

2. Спец. Прачытаць услых тэкст арыгінала з тым, каб другая асоба пры гэтым зверыла тэкст копіі.

падчы́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падчытваць.

падчы́твацца, ‑аецца; незак.

Зал. да падчытваць.

падчы́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падчытаць.

падчы́тка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.

Спец. Дзеянне паводле дзеясл. падчытаць (у 2 знач.).

падчы́тчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца падчыткай.

падчы́тчыца, ‑ы, ж.

Жан. да падчытчык.

падчы́шчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падчысціць.

падчышча́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да падчысціцца.

2. Зал. да падчышчаць.

падчышча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падчысціць.