падсу́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падсукаць.
падсумава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад падсумаваць.
падсумава́ць, ‑мую, ‑муеш, ‑муе; зак., што.
Падвесці падрахунак чаму‑н., падлічыць агульную суму. Падсумаваць выдаткі. // Абагульніць сказанае. Прынцыповым трэба быць у першую чаргу да сябе, — падсумаваў Рыгор свае разважанні. Арабей.
падсу́мак, ‑мка, м.
Невялікая сумка для патронаў, якая носіцца на поясе. Каб не вельмі пакутаваць у маўчанні, шафёр пачаў аглядаць свой карабін, падсумак з абоймай і гранаты. Кулакоўскі. З павязанай галавой, з падсумкам ля пояса і з вінтоўкай у руцэ, грозны і суровы, стаяў.. [Тарыел] наперадзе маўклівай, цеснай грамадкі ўзброеных людзей. Самуйлёнак.
падсу́мачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да падсумка. Падсумачны рэмень.
падсумо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. падсумоўваць — падсумаваць.
падсумо́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да падсумоўваць.
падсумо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падсумаваць.
падсу́нуты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад падсунуць.
падсу́нуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.
Сунучыся, наблізіцца да каго‑, чаго‑н.; прысунуцца. Галя адчула блізкасць Станіслава, і ёй стала так добра, так утульна, што яна нават сама трошкі падсунулася да яго. Сабаленка. Нарэшце.. [Міхаська] выбраўся з-пад елкі ўвесь і бокам падсунуўся да вогнішча. Сіняўскі. Капітан Рыбін падсунуўся з крэслам да стала і сказаў: — Ну, пачнём... Пестрак.