Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

падгру́па, ‑ы, ж.

Частка групы, падраздзяленне групы. Баявыя падгрупы. Заходняя падгрупа гаворак.

падгрыза́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падгрызці.

падгры́зены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падгрызці.

падгры́зці, ‑зу, ‑зеш, ‑зе; ‑зём, ‑зяце; пр. падгрыз, ‑ла; зак., што.

Згрызці, абгрызці знізу, у ніжняй частцы чаго‑н. Падгрызці сцябло расліны. Падгрызці дрэва.

падгрымірава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падгрыміраваць.

падгрымірава́цца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца; зак.

Загрыміраваць сябе злёгку або дадаткова. Падгрыміравацца перад выхадам на сцэну.

падгрымірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.

Загрыміраваць злёгку або дадаткова. Падгрыміраваць артыста. Падгрыміраваць твар.

падгрыміро́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да падгрыміравацца.

2. Зал. да падгрыміроўваць.

падгрыміро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падгрыміраваць.

падгры́фак, ‑фка, м.

Уст. Пласцінка на струнных інструментах, да якой прывязваюцца ніжнія канцы струн.