прыжыва́льнасць, ‑і,
Здольнасць жывога арганізма або яго частак, органаў прыстасоўвацца да новых умоў, прыжывацца, прырастаць да чаго‑н.
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuпрыжыва́нне, ‑я,
прыжыва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
1.
2.
прыжыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
прыжыві́цца, ‑жывіцца;
Прырасці, зрасціся з чым‑н.
прыжыві́ць, ‑жыўлю, ‑жывіш, ‑жывіць;
Далучыўшы да чаго‑н., даць прырасці, зрасціся.
прыжы́ты, ‑ая, ‑ае.
прыжыўле́нне, ‑я,
прыжы́ўлены, ‑ая, ‑ае.
прыжыўля́цца, ‑яецца;
1.
2.