Verbum

праця́жны, ‑ая, ‑ае.

Які гучыць павольна, цягуча, не адрывіста. Песня хлынула шырокая, працяжная. Грамовіч. Працяжны паравозны гудок .. зліваўся з нейкай бадзёрай песняй. Скрыпка.

працяжны́, ‑а́я, ‑о́е.

Спец. Які прызначаецца, служыць для працягвання, працяжкі (у 1 знач.). Працяжны станок.

працяка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. працякаць — працячы (у 2, 3 і 5 знач.).

працяка́ць, ‑ае; незак.

1. Незак. да працячы.

2. Не затрымліваць ваду або іншую вадкасць. Ужо даўно працякаў дах, прагнілі некаторыя дошкі ў вагоне. Лынькоў. Каваль асцярожна ачысціў зямлю з радыятара і з палёгкай уздыхнуў: радыятар не працякаў. Савіцкі.

працярпе́ць, ‑цярплю, ‑церпіш, ‑церпіць; зак.

Цярпліва перанесці што‑н.; перацярпець. Працярпець дзень без яды.

працярэ́блены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад працерабіць.

працярэ́бліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. працярэбліваць — працерабіць.

працярэ́блівацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да працерабіцца.

2. Зал. да працярэбліваць.

працярэ́бліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да працерабіць.

праця́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад працяць.

праця́ўкаць, ‑ае; зак.

Цяўкаць некаторы час.